Dreigend watertekort, Code Geel voor waterbeheerders

Om te voorkomen dat het zoutgehalte in wateren in het westen van het land te hoog wordt, wordt zoet water uit het Amsterdam-Rijnkanaal aangevoerd.

Droge sloten; dorstige dieren en dorre planten: de droogte in beeld op de Torendijk bij Twentekanaal Foto Eric Brinkhorst

Er is sprake van een „dreigend watertekort” in Nederland en dat houdt in dat „code geel” van kracht wordt voor watermanagers, zo heeft de Landelijke Coördinatiecommissie Waterverdeling (LCW) woensdag bekendgemaakt, de commissie waar Rijkswaterstaat, waterschappen en het KNMI samenwerken.

De vraag naar water is en blijft de komende periode „zeer hoog” en de inzet van pompen moet de voorraad op sommige plaatsen op peil houden.

Het zoutgehalte in een aantal wateren in het westen van het land loopt bovendien zo hoog op, dat extra zoet water wordt aangevoerd. Dit gebeurt via de zogenoemde kleinschalige wateraanvoer, waarbij water via het Amsterdam-Rijnkanaal en veel kleine gemalen en kanalen wordt ingelaten in gebieden die met zoutindringing te maken hebben. Dit is vooral bedoeld ter bescherming van de land- en tuinbouw, en ook kwetsbare natuurgebieden, zoals de Nieuwkoopse Plassen.

Oorzaak is vooral onvoldoende aanvoer van water uit de Rijn, namelijk ongeveer 1.100 kubieke meter per seconde, ruim onder de 1.200 kubieke meter per seconde die in juli nodig is om aan de vraag naar water te voldoen. De aanvoer van Rijnwater zal bovendien de komende weken verder dalen. De Maas voert voorlopig nog wel voldoende water aan.

Lees ook: Vijftig tinten geel: droogte in Nederland

Het peil van het Volkerak-Zoommeer is opgezet om water te bufferen, en bij de Afsluitdijk en Haringvlietsluizen wordt geen water meer doorgelaten naar zee om water zoveel mogelijk vast te houden.

Op de hoge zandgronden in oostelijk en zuidelijk Nederland is het niet mogelijk water in te laten. „Hier is men volledig afhankelijk van neerslag.” De beregeningsverboden in deze gebieden zijn „essentieel” om schade aan natuur en gewassen te voorkomen. Veendijken die kunnen uitdrogen en wegschuiven, zoals in 2003 in Wilnis gebeurde, worden geïnspecteerd. De LCW waarschuwt verder om je vooral te houden aan de regionale beregeningsverboden, en om te letten op de kwaliteit van zwemwater. „De temperatuur van het water loopt op, en dat leidt weer tot blauwalg, botulisme en vissterfte”, aldus Harold van Waveren, een van de voorzitters van de LCW.

Foto Eric Brinkhorst
    • Arjen Schreuder