In beeld

Dieren zijn kwetsbaar in het Tasmaanse verkeer

Bebloede vachten, botfragmenten: wie met de auto door Tasmanië rijdt, komt altijd wel road kill tegen: het Australische eiland is een van de gevaarlijkste plekken ter wereld voor wilde dieren. Hoeveel verkeersslachtoffers er jaarlijks vallen onder de kangoeroes, wombats en andere soorten is niet bekend, maar naar schatting gaat het soms om wel 1,5 miljoen dode dieren per jaar.

Niet alle dieren zijn op slag dood na een aanrijding – soms gaat het om gewonde dieren die verhongeren of ten prooi vallen aan een roofdier. Onderzoekers pleiten voor strengere snelheidslimieten tijdens de ochtend- en avondschemering, wanneer de meeste slachtoffers vallen.
Foto Barbara Walton / EPA
Medewerkers van de Tasmanian Wildlife Rehabilitation Council ontfermen zich over de verkeersslachtoffer. Op de foto is de voorzitter van de stichting, Oma Rodger, te zien met jonge wombat Moo. De moeder van de wombat overleed toen ze werd aangereden. Het kan tot twee jaar duren voordat jonge wombatwezen er klaar voor zijn om weer in het wild te worden uitgezet.
Foto Barbara Walton / EPA
Op de voorgrond is een doodgereden grijze reuzenkangoeroe te zien. In de verte liggen de overblijfselen van haar jong, dat - nadat zijn moeder stierf - een makkelijke prooi vormde voor roofdieren.
Foto Barbara Walton / EPA
Dit is Una, een jonge pademelon - de kleinste kangoeroeachtige ter wereld. Pademelons leven in bossen en eten grassen, bladeren en afgevallen vruchten. Una's moeder werd doodgereden en nu wordt ze grootgebracht door vrijwilligers, met vier flessen melk per dag.
Foto Barbara Walton / EPA
Deze röntgenfoto van een gewonde koeskoes (een buideldier dat kan klimmen) laat zien dat de moeder een baby bij zich draagt. De foto is gemaakt in het Bonorong Wildlife Hospital, het enige dierenziekenhuis in Tasmanië.
Foto Barbara Walton / EPA
Oma Rodger van de Tasmanian Wildlife Rehabilitation Council zorgt voor Tully, een jonge roodnekwallaby.
Foto Barbara Walton / EPA
Een muskusparkiet krijgt een röntgenfoto nadat hij na een aanrijding naar het Bonorong Wildlife Hospital is gebracht.
Foto Barbara Walton / EPA
Een vrijwilliger controleert de buidel van een doodgereden wallaby en ontdekt een levende 'pinky' binnenin: een nog vachtloze jonge wallaby.
Foto Barbara Walton / EPA
Twee jonge wallabywezen die hun moeder verloren door een aanrijding worden teruggezet in het wild nadat ze door vrijwilligers van de Tasmanian Wildlife Rehabilitation Council zijn grootgebracht.
Foto Barbara Walton / EPA
Deze wallaby-joey raakte uitgehongerd en overleed nadat zijn moeder (die onder hem ligt) aangereden werd.
Foto Barbara Walton / EPA
Vrijwilligers oefenen met het inbrengen van (vloeibaar) voedsel bij uitgehongerde en uitgedroogde vogels. Voor de vogels die ze als oefenmateriaal gebruiken komt de hulp te laat: die zijn al overleden door uitdroging, nadat ze gewond raakten in het verkeer.
Foto Barbara Walton / EPA
Strawberry, een pademelon-joey, krijgt eten toegediend in een couveuse.
Foto Barbara Walton / EPA
Jonge pademelon-wezen in hun surrogaatbuidels in een opvangcentrum.
Foto Barbara Walton / EPA
Oma Rodger en haar man zetten Strawberry en enkele andere pademelon-joey's uit in de natuur na meer dan een half jaar voor ze gezorgd te hebben.
Foto Barbara Walton / EPA