Topman Goldman Sachs die ‘Gods werk’ deed, vertrekt

M/V in het nieuws Lloyd Blankfein stopt na twaalf jaar als topman van Goldman Sachs. Onder de crisisbankiers was hij een van de laatste der Mohikanen.

Lloyd Blankfein vorige maand in New York. Blankfein kwam bij Goldman toen die de handelsfirma in goederen J.Aron & Co overnam, waarvoor hij in de Londense City in metalen handelde. Foto Justin Lane/EPA

Hij zei altijd dat hij „achter zijn bureau zou sterven” maar toch geeft Lloyd Blankfein (63) zijn positie als topman van zakenbank Goldman Sachs door aan de zeven jaar jongere David Solomon. Een echte verrassing was dat dinsdag niet: Solomon was als operationele topman al in een toppositie bij de bank gemanoeuvreerd, dus zijn ultieme promotie lag voor de hand.

Het doen vergeten van Blankfein wordt een opgave. Van de generatie van bankiers die de crisis van 2007 en 2008 in ging, is Blankfein een van de weinigen die nog overeind staat. Goldman (37.300 werknemers, balanstotaal 917 miljard dollar) overleefde de crisis goeddeels ongeschonden, al is het zakelijk model van de bank wel veranderd. De handel op de financiële markten, eens de lucratieve speerpunt van Goldman, heeft voor een deel plaats moeten maken voor traditioneler bankactiviteiten. Handel voor eigen rekening en risico is door tal van regels aan banden gelegd, en de eis dat ook zakenbanken veel meer vermogen aanhouden dan vóór de crisis, heeft deze activiteit sowieso minder aantrekkelijk gemaakt. Al zou het kunnen dat veel van deze nieuwe regels voor Wall Street binnenkort worden afgezwakt.

Lees ook: Trump begint met afbraak van strenge regelgeving voor banken

Bij de beleggers in de bank zal Blankfein populair zijn geweest: de koers van Goldman hield sinds de crisis de beursindex dan wel niet bij, hij deed het wel stukken beter dan die van andere Amerikaanse banken. Het grote publiek zal zich Blankfein vermoedelijk vooral herinneren van zijn uitspraak dat Goldman Sachs „Gods werk verricht”. Hoewel die uitspraak, uit 2009, juist relativerend bedoeld was (ik ben slechts een bankier die Gods werk verricht), namen veel Amerikanen hem letterlijk – als een bewijs voor de onverminderde arrogantie van de hogepriesters van het financiële kapitalisme. Het was de tijd waarin de bank in het blad Rolling Stone fameus werd neergezet als een „reuzenvampierinktvis die zich om het gezicht van de mensheid heeft gevouwen” en daar „onophoudelijk zijn trechter in alles ramt dat naar geld ruikt”.

‘Government Sachs’

Goldmans publieke imago mocht dan een deuk hebben opgelopen, dat gold onder Blankfein niet voor de invloed die de bank heeft. Sinds jaar en dag levert ‘Government Sachs’, zoals de bank wel wordt genoemd, belangrijke bewindslieden en regeringsfunctionarissen aan het Witte Huis. Van minister van Financiën Robert Rubin (onder Bill Clinton) tot Hank Paulson onder George W. Bush. De huidige minister van Financiën onder Trump, Steve Mnuchin, komt van Goldman. En Gary Cohn, Trumps economisch adviseur die begin dit jaar aftrad, was tot twee jaar geleden Blankfeins nummer twee. En dit is slechts een bloemlezing uit een enorme reeks, die strekt van Trumps voormalige strateeg Steve Bannon tot topman Mario Draghi van de Europese Centrale Bank.

Blankfein zelf kwam bij Goldman toen die de handelsfirma in goederen J.Aron & Co overnam, waarvoor hij in de Londense City in metalen handelde. In 2004 werd hij de operationele topman van Goldman Sachs, om twee jaar later te worden gepromoveerd tot hoogste topman nadat zijn voorganger Paulson toetrad tot de regering-Bush. Dat Blankfein vervolgens twaalf jaar aan het roer heeft gestaan moet, gezien de turbulentie, een behoorlijk uithoudingsvermogen hebben gevergd. En een olifantenhuid.

    • Maarten Schinkel