Opinie

    • Maxim Februari

Al die duizenden dingen die ik nog moet doen

Ik zit vast. Op zich is die mededeling niet zo interessant qua bijdrage aan het maatschappelijk debat. Maar ik leef volgens de wet van Ugol. Die stamt, naar ik heb horen zeggen, uit de duistere wereld van seks en erotiek en is ook daarbuiten perfect bruikbaar. Volgens de wet van Ugol is het antwoord onveranderlijk ‘nee’, zodra iemand zich afvraagt ‘Ben ik de enige die …?’ Daarom neem ik maar aan dat ik niet de enige ben die vastzit. Waarschijnlijk zit u net zo erg vast.

Ik zit dus vast. Volgens mij weet ik heel exact wat er mis is met de wereld. Ik heb er krantenartikelen over gelezen. Ik heb het lek boven water. Ik kan er op aanvraag een boeiend verhaal over komen vertellen. Maar nu het tijd wordt echt iets te gaan doen, nu loop ik zoals gezegd vast. Want ik zou wel degelijk iets willen doen, maar ik raak afgeleid door al die duizenden dingen die ik daarnaast ook nog moet doen. Het lijkt wel alsof het er iedere dag meer worden.

Neem dagelijks het aanrecht af met een warme, vochtige doek; wrijf het vervolgens droog met een microvezeldoek. Controleer iedere vier weken je bandenspanning. Check wekelijks je banksaldo. Bewaar de originele verpakking van je telefoon; alleen met originele verpakking worden reparaties in overweging genomen. Giet om de week een fles azijn in de wc en laat vierentwintig uur inwerken alvorens met lauw water na te spoelen. Ga je binnenkort met vakantie? Denk aan je zorgverzekering! Vergelijk je zorgverzekering! Neem een betere zorgverzekering!

De politieke en maatschappelijke thema’s van dit moment zijn groot, en juist daarom kom ik zo hopeloos vast te zitten. Kon ik lange tijd als commentator nog wel wegkomen met wat morele scherpslijperij en wat gebrom op een beetje corruptie, nu lijkt bij ieder onderwerp dat zich aandient de toekomst van heel Europa in het geding. We verliezen collectief de greep op ons bestaan en dat vraagt niet om meningen, maar om verlossing. En juist aan verlossing kom ik steeds opnieuw weer niet toe, omdat ik nog die duizend andere dingetjes heb te doen.

Controleer het IBAN. Blijf langer zelfstandig thuis wonen. Download een app. Update je software. Vul je formulier in. Bewaar het kaartje van de metro niet naast je sleutels. Zit je beddengoed in de was, strooi dan baking soda over het matras. Check dagelijks je instellingen. Bescherm je data tegen diefstal. Werk mee met de overheid in het bestrijden van hittestress. Bereken je pensioen. Draag zorg voor de buren. Bij gebruiksschade veroorzaakt door het niet opvolgen van de gebruiksvoorschriften vervalt de garantie.

Eigenlijk zou ik het vandaag moeten hebben over de grote thema’s. Over globali… over trans-Atla… over Poe… en Tru… over klimaatschade door wetenschappelijke vooruitgang. Over de privatisering van alles, waardoor de publieke sfeer, de publieke omroep, de publieke zaak kleiner wordt en iedereen zelf… Over de positie van het Westen, dat zich met zelfvertedering lange tijd omringd waande door achterlijke culturen en misdadige regimes, en dat nu opeens door die achterlijke culturen en regimes wordt ingehaald en gedwongen wordt zelf…

Het zijn allemaal grote zorgen. Je zou er iets aan moeten doen. Dingen veranderen alleen door iets te doen, en je moet bij jezelf beginnen, zeggen de filosofen. Dus zou ik vandaag met de revolutie moeten beginnen in de praktijk, aangezien ik kennelijk zo goed snap hoe de wereld werkt. Ja, echt, dat zou ik, er komt alleen steeds weer iets tussen.

Burgers moeten participeren in hernieuwbare energie. Burgers moeten controles van de marechaussee verlichten op Schiphol. Burgers moeten vaker reageren op wetsvoorstellen. Burgers moeten meewerken aan een gezonde leefomgeving. Burgers moeten schone lucht eisen bij de gemeente. Burgers moeten meer invloed krijgen op de vorming van een kabinet. Burgers moeten het initiatief nemen. Burgers moeten signalen van ondermijning met de overheid delen. Burgers moeten in de gemeenteplantsoenen de rozen snoeien boven het vijfde oog.

De wereld wordt groter, wilder, harder, ruiger, minder westers, en je moet alles zelf… Scan zelf je boodschappen. Breng zelf je vuilniszak naar de vuilverbrandingsinstallatie. Verhoog zelf je defensieuitgaven. Verdedig zelf je grenzen. Er valt veel voor deze ontwikkeling te zeggen, al was het maar vanuit een weemoedig soort realisme. Het is alleen lastig als je gewend was gezellig met elkaar over politieke thema’s te praten. De wereld heeft er geen tijd meer voor. Zelf heb je er geen tijd meer voor. Je wilt wel werken aan scenario’s voor de toekomst, maar je bent te druk met die duizenden dingen die er iedere dag bijkomen. Wek zelf je energie op. Regel zelf alles 24/7 online.

Maxim Februari is jurist en schrijver, www.maximfebruari.nl.
    • Maxim Februari