Val

Mijn zoon verhuist naar een nieuw onderkomen. Voor de boodschappen plunderen we de supermarkt en slepen zwaar beladen tassen terug naar de auto in de parkeergarage. Opeens glijd ik uit over een olievlek. Tassen scheuren open, blikjes rollen alle kanten op, en mijn enkel maakt een knappend geluid.

Dan stopt een grote, witte stationcar naast me. Het raampje glijdt geluidloos naar beneden. Nog verdwaasd van mijn val, hoop ik op hulp. Verwachtingsvol kijk ik de bestuurster aan terwijl de laatste muesli uit het gescheurde pak van me af rolt.

De vrouw zegt: „Ik wacht tot je opstaat. Dan kan ik de auto parkeren op de vrije plek.”

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl