Bescheiden coach die uit het niets kwam

Zlatko Dalic Bondscoach Kroatië Zlatko Dalic was voor velen een onbekende. Hij leidde Kroatië naar de WK-finale zondag tegen Frankrijk, met rozenkrans in de broekzak.

Zlatko Dalic tijdens de halve finale tegen Engeland, waarin zijn Kroatië in de verlenging met 2-1 won. Foto Kai Pfaffenbach/Reuters

Even stopt Zlatko Dalic zijn handen in de zakken van zijn pantalon. Hij voelt aan de rozenkrans in zijn rechterzak. Die heeft hij steevast bij zich tijdens wedstrijden. Op de spannende momenten is de ketting voor even zijn houvast, zijn geloof.

Overtuigd katholiek is de 51-jarige Dalic. Vroeger misdienaar, nu schrijft hij geschiedenis met het Kroatische elftal. „Alles wat ik heb behaald, heb ik aan God te danken. Mijn geloof in hem is groot”, zei hij op de Kroatische radio na de kwartfinale.

Onverstoorbare rust in het coachvak van de Kroaten. Keurig wit overhemd, vriendelijk gezicht, het sluike, zwarte haar rust achter zijn oren. Het zal niet anders zijn zondag, als Dalic het met zijn elftal in de WK-finale mag opnemen tegen Frankrijk.

Maar het had niet veel gescheeld of de Kroaten hadden niet eens op het WK gestaan. Op de voorlaatste speeldag van de kwalificatie speelde Kroatië thuis gelijk tegen Finland: 1-1. Dat betekende een alles-of-nietsduel met Oekraïne in het laatste duel om een plek in de play-offs voor het WK. De eerste plaats was al voor IJsland.

Coach Ante Cacic werd na de blamage tegen Finland ontslagen en de toen nog onbekende Zlatko Dalic – sinds 2017 assistent-trainer bij Jong Kroatië – werd naar voren geschoven. Een rustpunt bleek hij, in de chaos die Cacic had achtergelaten. Weinig tijd voor voorbereiding, legde Dalic de nadruk – naar eigen zeggen – op de motivatie en de communicatie. En met succes. Kroatië versloeg Oekraïne met 2-0 en schakelde Griekenland uit in de play-offs. „Hij heeft een fenomenale klus geklaard”, zei sterspeler Luka Modric over de nieuwe coach. Geen twijfel mogelijk, Dalic zou het team ook op het WK begeleiden.

Zlatko Dalic werd op 26 oktober 1966 geboren in Livno in voormalig Joegoslavië, nu Bosnië en Herzegovina, niet ver van de Kroatische grens. Geen grootse carrière als verdedigende middenvelder bij clubs als Velez en Dinamo Vinkovci in Kroatië. Hoogtepunt zijn de drie (korte) periodes bij Hajduk Split, in die tijd een topclub in Kroatië.

Albanië en het Midden-Oosten

Ook als trainer begon hij onder aan de ladder, in 2005, bij zijn oude club Varteks. Toen nog actief op het hoogste niveau in Kroatië, nu afgezakt naar de derde liga. Na twee teams uit Albanië trok hij in 2010 naar het Midden-Oosten. Eigenzinnig, op zoek naar het trainersgeluk. Zeven jaar was hij er trainer van Al-Faisaly en Al-Hilal in Saoedi-Arabië en van Al-Ain in de Verenigde Arabische Emiraten.

Negen maanden later, schrijft hij historie met Kroatië. Ontspannen ogend, voor Dalic geen gekkigheid langs de lijn. Immens was het verschil met collega Jorge Sampaoli van Argentinië in het groepsduel. Dalic als oase van rust in de wereld vol handgebaren, kreten en sprintjes van de kleine Sampaoli. Die zag zijn ploeg met 3-0 verliezen. Plots was Dalic de architect van het mooiste voetbal op het WK.

Twee gewonnen penaltyseries tegen Denemarken en Rusland én nog een verlenging later wacht de WK-finale. Dalic blijft bescheiden over zijn eigen rol in het geheel, ook als hij kort na de gewonnen halve finale tegen Engeland de felicitaties ontvangt. „Dat heb ik niet gedaan, dat hebben de jongens gedaan. Ik heb ze net verteld hoe fantastisch ze zijn.” Het tekent de coach die het individu ondergeschikt maakt aan het team.

Dat ervoer ook spits Nikola Kalinic. De aanvaller van AC Milan weigerde in de eerste groepswedstrijd tegen Nigeria (2-0 winst) vlak voor tijd in te vallen. Hij zou last van zijn rug hebben gehad. Dalic maakte korte metten; Kalinic kon zijn koffers pakken. „Ik wil alleen maar fitte spelers in mijn selectie”, zei Dalic. Dan maar met 22 spelers verder.

Hij geeft de spelers de vrijheid. Een extra vrije dag na 120 minuten en penalty’s werpt – tot nu toe – zijn vruchten af. In ruil daarvoor eist hij verantwoordelijkheid en toewijding van iedereen in en rond het team. „Deze spelers zijn ondergewaardeerd, door de eerdere resultaten, maar kijk niet op als we de laatste vier bereiken”, zei hij al voor het WK.

Het werd nog beter. De finale is het beste resultaat voor een Kroatisch team ooit, na de derde plaats op het WK van 1998. Dat stukje geschiedenis heeft Dalic al overschreven. Maar het verhaal kent nog geen eind. Met hulp van boven – en de rozenkrans in zijn nabijheid – kan Dalic zijn nalatenschap zondag tegen Frankrijk vereeuwigen.

    • Jelmer Kos