Edwin Heinse (84) is de oudste jiu-jitsu-oefenmeester van Nederland.

Foto Annabel Oosteweeghel

Edwin Hiense (84): ‘Als jongen bokste ik tegen een pisangboom’

Op de plaats van de rubriek Jong! deze zomer elke week de rubriek Oud! waarin ouderen vertellen over zichzelf, hun liefdes en de lessen van het leven. Deze week: Edwin Hiense (84).

Soerabaja

„Ik ben geboren in Soerabaja, Indonesië. Mijn moeder was een schoonheid. Ze betoverde mijn vader, maar de prijs was hoog. Mijn vader wist zich geen raad met haar sterke persoonlijkheid. Ik was twee toen ze scheidden. Mijn vader verliet het gezin.”

Dierentuin

„In de Tweede Wereldoorlog – ik was 9 – werd mijn moeder dienstmeisje in het huis van een hooggeplaatste Japanner. Een tante nam mijn broer en mij in huis. ’s Ochtends maakten we dierenhokken schoon. ’s Middags kregen we les in rekenen en taal. Op een dag stond mijn vader op de stoep. ‘Ik ga met mijn zoons naar de dierentuin’, zei hij tegen mijn tante. In plaats daarvan stapten we in de trein naar Kediri, Oost-Java. Daar hertrouwde mijn vader. We verhuisden naar Nederland toen ik 19 was. Mijn vader en stiefmoeder kochten een apotheek in Gorkum, waar ik nog een tijd als assistent heb gewerkt.”

Vooruitkijken

„Mijn vader overleed aan kanker toen ik 23 was. Ik bleef bij mijn stiefmoeder wonen, tot ik hoorde dat mijn moeder in Limburg zat. Ze was hertrouwd en had twee zoons. Ik trok bij haar in. Zodra ik mijn middenstandsdiploma had, ging ik aan de slag bij een drogisterij.”

Advocaat

In die tijd ontmoette ik mijn vrouw. We kregen twee dochters. Wel verhuisden we veel. Als iemand vroeg of ik ergens filiaalhouder wilde worden, durfde ik geen ‘nee’ te zeggen. Zij ging steeds mee, maar niet van harte. Nadat ik een drogisterij in IJmuiden had gekocht, zei ze dat ze niet meer van me hield. ‘Jij vond jezelf te belangrijk’, zou ze na de scheiding schrijven. ‘Er was geen liefde of gezelligheid meer.’ Dat trof mij in het hart, maar mijn omgeving heeft er nooit iets van gemerkt. Ik wilde geen empathie.”

Foto Annabel Oosteweeghel
Foto Annabel Oosteweeghel
Foto Annabel Oosteweeghel

Vechtsport

„Als jongen in Soerabaja bokste ik tegen een pisangboom – ik was nogal driftig. Maar tegen grote kerels kon ik als volwassen man niet op; daarvoor ben ik te klein van gestalte. Ik besloot een vechtsport te gaan beoefenen. Eerst judo, later jiu-jitsu. Mijn eigenwaarde en zelfvertrouwen groeiden erdoor – dat had ik door een gebrek aan liefde van mijn ouders nooit ontwikkeld.”

Soto ajam

„Ik kook bijna elke dag voor mezelf. De ene keer maak ik een rijsttafel, de andere keer bak ik aardappelreepjes in een koekenpan. Voor mijn verjaardag had ik dit jaar twintig mensen uitgenodigd; vrienden, familie, buren, vechtsportcollega’s. Ik zorgde voor gebak, frisdrank en alcohol. De dagen ervoor heb ik op een soto ajam gezwoegd; Indonesische kippensoep. Sinds mijn scheiding weet ik hoe belangrijk het is te investeren in de mensen die je liefhebt.”

    • Danielle Pinedo