De grootste gemene deler: samen duurzaam

In alles willen colleges in hun coalitieakkoorden uitstralen: we doen het samen met burgers.

Ootmarsum in Overijssel, onderdeel van de gemeente Dinkelland

Je zou het als een soort mission statement kunnen zien: de titels van de honderden akkoorden die de afgelopen periode in gemeenten werden gepresenteerd.

‘Samen’ blijkt het sleutelwoord: in eenderde van de titels van de akkoorden komt het voor. Ook in het akkoord zelf proberen colleges uit te stralen dat zíj weliswaar gaan besturen, maar dan toch zeker niet zonder de burger. Leudal (Limburg) wil „in gesprek”, „omdat we beseffen dat we als overheid niet alleen de expertise en wijsheid in pacht hebben”. In Aalsmeer wil men „in verbinding bouwen aan vertrouwen van de samenleving in het gemeentebestuur”. Albrandswaard nodigt burgers uit „in te stappen in een wagon” waardoor „de synergie tussen de verschillende sporen nog verder worden versterkt”.

Je ziet het ook in de plannen: in vrijwel alle akkoorden is een prominent hoofdstuk gewijd aan bestuurlijke vernieuwing en burgerparticipatie.

‘Samen’ betekent ook: „iedereen doet mee”, een slogan die in talloze akkoorden terugkeert en benadrukt dat er ook wat van burgers zelf wordt verwacht. Veel gemeenten hebben bovendien de ambitie veel ‘samen’ met andere gemeenten in de regio te doen.

De vorming van colleges van B en W is nagenoeg afgerond. Wat zijn de conclusies na 16 weken van formeren in 335 gemeenten?

Opvallend zijn ook de duurzame ambities die uit de akkoorden spreken: bijna één op de vier akkoorden, noemt ‘duurzaam’ of ‘groen’ expliciet. Niet zelden gecombineerd met een alliteratie: van ‘Dinkelland Duurzaam Doorontwikkelen’ tot ‘Duurzaam en Dienstbaar’ in Goirle. Het tekent hoezeer duurzaamheid een thema is geworden.

Sommige gemeenten hebben een zekere mondiale ambitie: ‘Verbeter de wereld, begin in Hof van Twente’ of ‘Veranderende wereld, Zundert verandert mee’. Andere gemeenten tonen zich ietwat poëtisch, zoals Pekela (‘Meer begrip, meer tolerantie, meer vriendschap’) en Ridderkerk (‘Véél kleuren, één palet’). Of zelfs een beetje humor, zoals in Delfzijl, dat binnenkort verdwijnt als zelfstandige gemeente: ‘De bel voor de laatste ronde’.

Het merendeel van de gemeenten is echter nuchterder. Het beste voorbeeld daarvan is misschien wel de gemeente Weststellingerwerf: ‘Samen werken, gewoon doen.’

    • Clara van de Wiel