Vrij zijn is...vuilnisjoggen

Vrij en fotograaf laten zien hoe we uit de sleur breken. Deze week het strand schoonmaken.
Behorend tot de rubriek 'Vrij' in samenwerking met Sanneke van Hassel en Raoul de Jong. In dit nummer: Tristen Stolk, piloot van beroep en vuilnisbakker leger in de ochtend op het strand van Hoek van Holland als lichamelijke oefening en voldoening . Foto: Peter de Krom. Peter de Krom

Als het even kan gaat piloot Tristen Stolk (35) in alle vroegte op het strand van Hoek van Holland – tja hoe zullen we het eens noemen – vuilnisjoggen? Afvalrace? Zelf noemt hij het gewoon „prullenbakken legen”. Van zes tot negen ’s ochtends rent Stolk drie uur lang voor een shovel uit. Hij trekt volle vuilniszakken uit de houder en gooit ze in de afvalcontainer die tussen de hefarmen van de shovel is geklemd. Dan propt hij een schone zak in de houder en rent weer door, zo hard hij kan. Soms sprint hij uit de route voor het oprapen van een stuk glas, topprioriteit met al die kindervoetjes in het seizoen.

Als Tristen Stolk over zijn hobby vertelt, klinkt hij licht euforisch.

„Het voelt gewoon heerlijk. Je hebt het strand voor jezelf. De zee is helemaal vlak, soms komt er een zeehond kijken.” Het is ook een work-out, drieënhalve kilometer op en neer, met stukjes sprinten. En het samenwerken met de stadsreiniging bevalt hem: „Die gasten zijn zo oprecht. Ze hebben er een passie in dat het strand schoon wordt.” Het is heel anders dan in de cockpit. „In de lucht heb ik ook een gevoel van vrijheid, maar je zit wel in een cilinder en er zijn extreem veel procedures.”

In de cockpit begrijpt niet iedereen zijn hobby: „Dus eigenlijk ben je ook vuilnisman”, zeggen zijn collega’s. „Ja, dat is toch helemaal niet erg.” Vies werk vind hij het niet. Ja soms, als er een gat in de zak zit en er een restje lauw bier langs je been druipt, of als de shovel even weg is en de meeuwen op een zak duiken en luiers openscheuren.

Op zo’n geel hesje wordt neergekeken, dat vind ik wel slecht

Tristen Stolk

Stolk werkt gewoon in zijn sportkleding, behalve toen hij een keer met de jongens van de stadsreiniging ging papierprikken en een geel hesje aantrok. Mensen draaiden hun hoofd weg „Op zo’n hesje wordt neergekeken, dat vind ik wel slecht.”

Het drukbezochte strand van Hoek van Holland heeft drie delen, vertelt Stolk. „Op het zuidelijke strand komen de mensen van buiten, dat is een grote troep. De Hoekenezen nemen al wat meer mee, maar pas echt schoon is het naaktstrand, daar ligt geen kruimel.”

Al zijn hele leven woont hij in Hoek van Holland. „Ik kom hier bijna elke dag, met mijn zoontje van drie schelpjes zoeken, door de duinen rennen, steentjes in het water gooien.” De meesten van het ploegje die met de shovel meerennen zijn strandwachter, of ex-strandwachter, net als hij. Vroeger, voor hun zoontje Jarle (3) geboren werd, rende hij weleens met zijn vriendin Maayke. Nu komt ze soms na het werk langs in de loods waar ze samen met de jongens van de stadsreiniging koffiedrinken. En daarna? Naar het strand natuurlijk. „Er lekker van genieten.”

    • Peter de Krom
    • Sanneke van Hassel