Opinie

    • Arjen Fortuin

Treurende Belgen en duivelsoren op tv

Zap Ver voordat de WK-wedstrijd tegen Frankrijk begon, hielden de Belgen het niet meer. De voorpret bleek achteraf het hoogtepunt van de voetbalavond.

Youri en Jan Mulder bespreken Frankrijk-België (Eén)

Achteraf was de voorpret het mooist. Om zo lang mogelijk Noordbelgen te zijn stemden we vroeg in de dinsdagmiddag af op de VRT. Daar was de vierde etappe van de Tour de France nog onderweg, maar de grote wedstrijd wierp zijn schaduw al ver vooruit. Geletruidrager Greg van Avermaet kreeg na afloop een halve vraag over de koers, maar moest vooral vertellen hoe het was om op deze dag was als Belg door het „vijandelijk gebied” Frankrijk te fietsen.

De mooiste verrassing bevond zich in de rechterbovenhoek van het scherm. De VRT bleek het logo van het eerste net aangepast te hebben, en hoe! De accenten van één waren zo gedraaid dat het duivelsoren leken en de n liep uit in een puntstaart. Daaronder telde een klok urenlang terug tot de aftrap, de cijfers uiteraard in de kleur van het bloed van de natie.

Toen die klok nog een uur en veertig minuten te tikken had, hielden de Belgen het niet meer. De weervrouw werd weggedraaid en men begon onder leiding van Karl Vannieuwkerke met de voorbeschouwing. Het vlees op barbecue van het supportersplein buiten de Brusselse studio lag nog koud op het rooster. (Op een gegeven moment krijgen VRT-studiogasten in beeld een hapje eten.)

Lees ook: Belgen rouwen verbroederd, terwijl Frankrijk feest viert

Elke dag dit WK zit Jan Mulder in de studio. De oud-Anderlechtspeler was in Nederland op de analisten-reservebank beland, maar is in België als een verloren zoon binnengehaald. De hoofdmoot van zijn bijdrage is dag na dag het vol brille uitserveren van zijn intense tactiekhaat, afgewisseld met zelfrelativeringen als: „Ik wil nu gewoon even narrig doen!”

Voor de halve finale was Youri Mulder uitgenodigd, de enige man die zijn vader een beetje in toom kan houden. Verder was oud-speler Wesley Sonck present. De scherpzinnigste van het stel is Imke Courtois. (Voor het geval u zich nu vragen stelt over haar familie, haar bedrijf heet ‘Niet de zus van’.)

Daarna waren wij Noordbelgen ineens veranderd van partycrashers in ramptoeristen.

De wedstrijd kunnen we misschien beter overslaan. Het viel me op dat de vier analisten er in de rust al sipjes bij zaten. Het leek of ze al voorvoelden wat hen, wat heel België boven het hoofd hing.

Na 94 minuten en 49 seconden sprak de commentator de historische woorden: „Nu wordt het moeilijk.”

Vertrouwde underdogrol

De Vlamingen dreigden te vluchten in hun vertrouwde underdogrol: „Krijgen we ooit nog een kans op de wereldtitel?” Maar daar kwamen de beelden en de herhalingen alweer, de uitleg van Imke Courtois over het ongemak van Chadli op de rechtervleugel, het takenpakket van Dembélé.

Een halfuur na de wedstrijd volgde een driedubbele wissel. Jan Mulder moest zoals elke avond blijven zitten („Nee!” riep hij), maar kreeg drie nieuwe deskundigen aan zijn zijde. De vreselijke gebeurtenissen van die avond werden in Villa Sporza nog eens tegen het licht gehouden. Zo bleek dat de vrije ruimte waarin Umtiti de winnende goal maakte ook al tegen Brazilië slecht verdedigd werd. Ze hebben bij de Belgische tv echt véél meer verstand van voetbal dan bij de Hollanders.

Om half twaalf werd de uitzending afgesloten. Jan Mulder rende naar de bar. Er was in totaal drie uur en twintig minuten geanalyseerd. Als dat geen wereldkampioenschap waard is!

Maar niemand had de ware oorzaak van de nederlaag gezien. Bij de aftrap had de regie het schitterende logo met de duivelsoren vervangen door de gebruikelijke één. Onbegrijpelijk.

    • Arjen Fortuin