Opinie

Statiegeld

Yoghurt en fruit zitten al in de kom, als ik zie dat de muesli op is. Ik gris de lege-flessentas mee en haast me in oude joggingbroek met fleecetrui en met ongekamde haren naar de AH. De flessenbon is een geschenk, want in de haast ben ik mijn geld vergeten. Terwijl de caissière de kassa-rol verwisselt, vul ik de stilte en grinnik tegen de oude dame achter me dat het statiegeld net voldoende is voor de goedkoopste zak muesli. Ze knikt me vriendelijk toe, bekijkt me schuchter van top tot teen en zegt dan zachtjes: „Als je nog wat nodig hebt, pak het maar hoor, ik betaal het wel.”

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl