Een dag in het spoor van Kiki Bertens

Wimbledon Kiki Bertens schreef bijna geschiedenis, maar in de derde set tegen Julia Görges „wist ze het echt niet meer.” De kwartfinale in haar spoor.

Kiki Bertens in de armen van vriendin Julia Görges, die in de kwartfinale in drie sets te sterk was. „Ik ben blij voor je.” HENK KOSTER/ANP

Historie hangt in de lucht, dinsdag op Wimbledon. Kiki Bertens kan de eerste Nederlandse vrouw worden die de halve finales haalt sinds Betty Stöve in 1977. Een dag in het spoor van Bertens – van hoop, setwinst tot anticlimax.

10.30 uur (lokale tijd) Richard Krajicek loopt voorbij, de voormalig Wimbledon-winnaar is in Londen voor het demonstratietoernooi met oude legendes. „Ze kan vandaag verliezen, maar ze kan ook zomaar het toernooi winnen”, zegt hij over de kansen van Bertens. „Ze heeft een waanzinnige service. Ze heeft eigenlijk alles. Ze beweegt prima. En ze heeft haar zenuwen overwonnen, dat is indrukwekkend.”

Paul Haarhuis, de captain van het Fed Cup-team, memoreert aan de halve finale van Roland Garros in 2016, toen Bertens na iedere nieuwe zege verbaasd leek over haar eigen kunnen. Ze lijkt daarin zelfbewuster geworden, staat al twee jaar in de topdertig. Haarhuis: „In het begin was het vooral: shit, twintigste plek, nu verwacht iedereen wat van mij en mag ik niet meer in de eerste of tweede ronde verliezen. Nu is er het besef: hier hoor ik gewoon thuis.”

11.30 u. Bertens staat in alle rust te trainen, achterop het tennispark. Voor het eerst is het bewolkt en koeler in anderhalve week Wimbledon. Het waait ook. Twee mannen faciliteren de training van Bertens: coach Raemon Sluiter is sparringpartner en haar vriend Remko de Rijke raapt ballen en geeft ze aan. Het tafereel oogt ontspannen. De slagen klinken goed, de services komen door, kalk spat op van de lijn.

Er is weinig volk rond de baan, op een crew van Ziggo Sport na. Verderop staat haar mogelijk volgende tegenstandster voor de halve finale te trainen, icoon Serena Williams. Enkele tientallen geïnteresseerden staan daar te kijken, vooral jeugdspelers. Dan loopt Williams langs, ze is klaar. Oud-speelster Kristie Boogert, interviewster van dienst bij Ziggo Sport, spreekt haar aan met lopende camera: „Morning, feeling good?” Williams lacht en loopt door.

Bertens beëindigt na een half uur ook haar training. Team-Bertens geeft elkaar high-fives. Voor de camera zegt Bertens dat ze er straks een „mooi gevecht van wil maken”.

14.39 u. Julia Görges komt als eerste Court 1 op, gevolgd door Bertens. Ze kennen elkaar goed, zijn vriendinnen op de tour, gaan soms wat eten tijdens toernooien. Het lijkt een gunstige loting voor een kwartfinale op een grand slam. Bertens won de vorige twee ontmoetingen van haar, de laatste was eerder dit jaar bij de finale in Charleston, het werd toen 6-2 en 6-1. Görges verloor de afgelopen vijf jaar steeds in de eerste ronde op Wimbledon.

Maar onderschat haar niet, ze is gevaarlijk op gras, ze is de ace-koningin in het vrouwencircuit, met tot dinsdag 257 aces dit seizoen. Ze kan je van de baan af blazen, had Sluiter vooraf al gezegd. „Als ze die pantoffel aanhaalt, kan ze alles vegen.”

14.48 u.Play”, zegt de Britse umpire Robert Balmforth. Bertens serveert. Een servicewinner. Gevolgd door een ace. Maar je ziet direct het gemak waarmee Görges speelt, ze slaat een aantal spectaculaire winners. Bertens krijgt weinig tijd door de pressie van Görges, ze wordt naar achteren gedrukt. Bertens vindt nog niet het ritme in het agressieve speltype dat ze moet spelen om succesvol te zijn op gras. Ze heeft het moeilijk, maar loopt geen schade op, speelt vast en gedisciplineerd.

15.26 u. Bertens wint tegen de verhoudingen in de eerste set. Görges heeft de sleutel in handen, maar maakt te veel fouten. Gaandeweg de tweede set raakt Bertens steeds geïrriteerder. Ze is soms woest over haar keuzes, dreigt na een break met haar racket hard tegen de grond te slaan. Maar ze houdt zich in. Ze blijft ook in deze set bij. Op 6-3, 5-5 en 15-30 op de service van Görges is Bertens het dichtst bij de overwinning. Maar dan staat de Duitse op, grijpt Bertens bij de strot en laat niet meer los.

16.44 u. Applaus klinkt. Görges wint, 3-6, 7-5 en 6-1. Een intense omhelzing aan het net volgt. „Het spijt me”, zegt Görges. Bertens reageert: „Je hoeft geen spijt te hebben. Ik ben echt blij voor je. Je hebt dit verdiend. Blijf doorgaan, je kunt dit doen.” In de halve finale speelt Görges donderdag tegen Williams, die Camila Giorgi verslaat.

17.30 u. Bertens loopt met een lach de perszaal binnen. Het is geen zure nederlaag, Görges was simpelweg te goed. Bertens wist in de laatste set maar elf punten te winnen. Een dag eerder speelde ze single én dubbel en stond in totaal drie uur en veertig minuten op de baan. Was de tank leeg? Nee, zegt ze. „Ik was fysiek in orde, niet dat ik moe was, of minder liep. Zij speelde bizarre ballen.”

Ze spreekt van „een heel mooi toernooi” waar ze mentaal, fysiek en in de manier van spelen op gras stappen heeft gezet. De gravelspecialiste heeft nu voor het eerst het geloof dat ze resultaten kan halen op gras. Lachend: „Dat geeft mij misschien volgend jaar iets minder haatgevoel bij de eerste trainingen [op gras].”

Als kwartfinaliste behoort ze nu voor de rest voor haar leven tot de prestigieuze ‘Last 8 Club’ op Wimbledon. Daarmee heeft ze vanaf volgend jaar toegang tot de kleedkamer voor de elite en kan ze makkelijk aan kaartjes komen voor het centercourt. „Mooie bijkomstigheid.”

17.50 u. Op het balkon bij de persruimte staat Sluiter bij een prullenbak. „Symbolisch”, knikt Sluiter. „Het is kut, maar het is prima”, zegt hij, resumerend. „Ik heb tegen Görges en haar team gezegd: you pushed, you pushed, you pushed, you pushed, until she broke. Kiek wist het in de laatste paar games echt niet meer.” Het was onverwacht mooi op gras, nu weer op naar het gravel.

    • Steven Verseput