‘Cav’ komt deze Tour nog niet eens in de buurt

Sprints Mark Cavendish

Mark Cavendish jaagt op een legendarisch record van Eddy Merckx. Hij moet nog vier ritten winnen, maar is deze Tour nog niet op dreef.

Mark Cavendish werd dinsdag 21ste, zijn beste prestatie deze Tour. Foto Philippe Lopez/AFP

Vertederd kijkt Peta Cavendish naar de spartelende beentjes van haar anderhalve maand oude zoontje Casper in de Maxi-Cosi, terwijl haar man wegfietst naar de start van de vierde etappe in de Tour. „Hij heeft de benen van Mark, net als al onze kinderen”, antwoordt ze gevat op een vraag van RTL-verslaggever Filemon Wesselink. Voor de zekerheid voegt het Britse voormalig fotomodel toe: „Niet die van mij.” Of dat dezer dagen een voordeel is?

34 is maar een getal, maar voor Mark Cavendish een getal met grote waarde. „34 ritzeges is het doel van mijn carrière”, vertelde de 33-jarige sprinter van het eiland Man in aanloop naar de Ronde van Frankrijk in de Britse krant The Guardian. Nog vier keer moet hij een Touretappe winnen om het ‘onbreekbare’ record van Eddy Merckx te evenaren. In jaren met minder kleurrijke eindwinnaars groeide de ‘Manx Missile’ met handen vol ritzeges uit tot ster van de Tour. Wie kon in de laatste meters zo venijnig uithalen als hij?

Gehinderd door Groenewegen

Maar deze Tour komt de sprinter van Dimension Data tot nu toe niet eens in de buurt van etappewinst. Ook dinsdag is het na een lange en snikhete etappe tussen La Baule en Sarzeau even zoeken in de daguitslag. De meedogenloze winnaar van weleer is als 21ste geëindigd, nog achter het Colombiaanse Sky-klimmertje Egan Bernal. In de eerste rit was ‘Cav’ 36ste, een dag later 35ste. „Toen hebben we de herhaling niet eens teruggekeken”, verklapt ploegleider Roger Hammond na afloop. „Maar dat gaan we nu wel doen.”

Op de beelden blijkt dat Cavendish op 200 meter voor de finish in achtste, negende positie rijdt. Ineens snijdt de links achter hem versnellende Dylan Groenewegen zijn pad af. Ouderwets verontwaardigd gooit de Brit zijn rechterarm in de lucht. Maar terwijl Fernando Gaviria na zijn tweede ritzege wordt bedolven onder tv-camera’s en fotografen, staat Cavendish een paar honderd meter verder al met de kleine Casper op de arm. In zijn glorietijden was het vaatje buskruit allang ontploft. Nu analyseert hij met zachte stem. „De ploeg was briljant.” Ja, hij werd gehinderd door Groenewegen en was er weer niet aan te pas gekomen. „Looks shit”, beseft hij. „Zeg jij het maar”, richt hij zich tot de prevelende baby.

„Ik ben niet bang, maar ik denk wel meer aan de consequenties”, bekende hij bij de start van zijn twaalfde Tour de France. Is het gek dat hij niet elke sprint meer als een wilde invliegt? Huiveringwekkend was de smak in 2014, in de eerste Tourrit in Yorkshire. Vorig jaar dook hij in de vierde etappe in een onmogelijk klein gaatje, om na contact met de elleboog van wereldkampioen Peter Sagan vol in de hekken te klappen. Met een gebroken schouder als ergste van vele verwondingen. „Met mijn schouder zal het nooit meer goed komen”, weet hij. „Maar die val is verleden tijd.”

Pechjaar

Nooit had hij meer pech dan dit seizoen. „Hij heeft een zware periode achter de rug”, zegt ploegleider Hammond. Hij somt op: „Gevallen in Abu Dhabi. Hard werken om terug te komen, weer vallen in de ploegentijdrit van de Tirreno. Nog eens alles geven om Milaan-Sanremo te halen, en dan komt hij nog een keer ten val.” Vlak voor de Poggio botste Cav in volle vaart op een vluchtheuvel, voor de tweede keer in korte tijd brak hij eenzelfde rib. „En vorig jaar had hij voor de Tour klierkoorts en was hij er maanden uit na die klap met Sagan.” Conclusie? „Hij heeft niet alleen dit jaar pech, maar al twee jaar.

Vader van drie kinderen, multimiljonair, wielerlegende. Waarom zou Cavendish zich nog in de oorlog van een Toursprint gooien? „Hij heeft genoeg gepresteerd”, zegt Hammond. „Hij heeft genoeg verdiend ook. Maar Mark heeft nog honger.”

Voor het record van Merckx moest alles opzij. Na de geboorte eind mei zag Cavendish zijn zoontje zes dagen. „Mark is van de oude stempel, van hard werken. Hij houdt van de sport.” Hammond, in 2004 zelf derde in Parijs-Roubaix, zag dat het goed was toen zijn kopman een week voor de Tour per se wilde meedoen aan het nationaal kampioenschap.

Nog vijf kansen

Net op tijd klaar voor de Tour, maar goed genoeg om ritten te winnen? Een nieuwe generatie sprinters, aangevoerd door de 23-jarige Gaviria, lijkt Cavendish voorbij. „Dat kun je zo niet stellen”, vindt oud-topsprinter Tom Steels, bij Quickstep ploegleider van Gaviria. Eerder had hij bij de Belgische succesformatie ook Cavendish en de Duitser Marcel Kittel, dinsdag vijfde, onder zijn hoede. „Ja, wij hebben van alle drie veel gegevens”, zegt Steels. „Maar het is niet altijd degene met het hoogste vermogen die wint. Sprinten blijft veldwerk. En dat beheerst Cavendish als geen ander. Er zullen altijd nieuwe mannen komen waardoor de ouderen minder dominant zijn. Maar jongens als Cavendish zullen echt hun wedstrijden nog winnen.”

Nog vijf sprintkansen resten Cavendish in deze Tour, vrijdag en zaterdag de eerste twee. „Als je zoveel pech achter de rug hebt, kost het tijd om terug te komen”, zegt Hammond. „We gaan ervan uit dat Mark race na race beter wordt en dat hij ten opzichte van de concurrenten nog fris is.” Eens een winnaar altijd een winnaar? „We komen hier niet om te flierefluiten. We willen resultaten.”

    • Maarten Scholten