Britse oud-minister Buitenlandse Zaken Lord Carrington (99) overleden

Peter Carington, Lord Carrington, werkte na de oorlog onder nog zes andere premiers van de conservatieve partij. Daarna werd hij secretaris-generaal van de NAVO.

Lord Carrington (links) als secretaris-generaal van de NAVO in Washington naast de toenmalige president van de Verenigde Staten Ronald Reagan. Foto Barry Thumma/AP

Op 99-jarige leeftijd is Lord Carrington, Brits oud-minister van Buitenlandse Zaken, overleden. Hij was het laatste nog levende lid van het kabinet Churchill van na de Tweede Wereldoorlog.

Peter Carington, Lord Carrington, werkte na Churchill aaneensluitend onder nog zes andere premiers van de conservatieve partij. Hij speelde een sleutelrol bij de oprichting van Zimbabwe. Carrington was namelijk voorzitter en initiatiefnemer van het overleg waaruit de Lancaster House Overeenkomst voortkwam, waarin de onafhankelijke staat Zimbabwe en een opzet voor zijn grondwet werden vastgelegd.

In 1982 nam hij ontslag als minister van Buitenlandse Zaken onder de regering van Margaret Thatcher. Dit gebeurde drie dagen nadat Argentinië de Falklandeilanden was binnengevallen. Hij rekende het zichzelf aan dat hij de intenties van de Argentijnse Junta niet had voorzien. Na zijn ministerschap trad hij aan als secretaris-generaal van de NAVO (1984-1988).

Operatie Market Garden

Voor Nederland was hij belangrijk omdat hij als kapitein van het Britse leger betrokken was bij de operatie Market Garden in 1944. Hij leidde de tanks waarmee de Waalbrug bij Nijmegen werd heroverd. Market Garden faalde uiteindelijk. Het lukte de geallieerden niet de volgende brug, bij Arnhem, in te nemen.

Zijn ontslag onder Thatcher zette een precedent: hij was de eerste bewindspersoon die ontslag nam op basis van eer, niet door directe persoonlijke verantwoordelijkheid. Dit wordt in Nederland ook wel de ‘carringtondoctrine’ genoemd. Onderzoek heeft Carrington later vrijgepleit. In zijn autobiografie schreef hij daarover in 1988:

“In de ogen van de natie is sprake van een schande. Iemand moet verantwoordelijk zijn. De schande moet worden gezuiverd. Degene die gezuiverd moet worden is de minister die verantwoordelijk was. Dat was ik.”

Correctie (10 juli 2018): In een eerdere versie van dit bericht stond dat Carrington lid was van het kabinet Churchill tijdens de oorlog. Lord Carrington was minister van Buitenlandse Zaken van het na-oorlogse kabinet van Churchill, van 1951 tot 1954.

    • Simone Peek