Anarchistische snack

Het is zomer en dat betekent: nachotijd. Thuiskok Hassnae Bouazza serveert je deze week nachogerechten in alle variaties.

De eerste keer dat ik met –zeer geoefende – vrienden in een café een ovenschaal nacho’s met gesmolten kaas en jalapeño pepers bestelde, bleef ik ervan eten, ondanks de weerzin die ik voelde, want het was uiteindelijk een warme drab. Maar dat is het met die dekselse chips, als je er eentje in je mond stopt, kun je niet meer ophouden. Na afloop protesteerde mijn maag, die moest duidelijk nog eens goed getraind worden in het zwaardere werk, en had ik spijt.

Het lag dus helemaal niet voor de hand dat ik enthousiast zou worden van het boek ¡Buenos Nachos! 75 recepten met nacho’s in de hoofdrol. Maar dat is precies wat er gebeurde toen ik het vrolijk gekleurde boek zag. Soms is het gewoon heerlijk om ver weg van de verfijning en de schone ingrediënten je tanden te zetten in iets dat ONGEZOND schreeuwt.

Het is bovendien zomer, de verstikkende deken van regels, routine en zelfbeheersing mag eraf. De temperaturen zijn hoog, de zon schijnt vrolijk en het buitenleven lonkt. Blote voeten mogen weer, net als makkelijke gerechten en liters ijs. En nacho’s. Heel veel nacho’s in verschillende variaties waar je zonder gêne gasten op kunt trakteren en zonder verveling eindeloos mee kunt variëren en die je gewoon lekker met je handen eet. Sowieso is met de handen eten zoveel lekkerder dan met steriel bestek.

Nacho’s zijn vernoemd naar de bedenker, Ignacio ‘Nacho’ Anaya, die in 1943 wat improviseerde voor Amerikaanse gasten die de grens waren overgestoken en op gesloten restaurants stuitten; het werden tostada’s met gesmolten kaas en ingelegde jalapeño’s. Of zoals in ¡Buenos Nachos! staat: „de nacho’s onstonden in Mexico om aan de smaak van de gringo’s te voldoen”.

Auteur Gina Hamadey vroeg aan Amerikaanse chefs en andere bekende liefhebbers een nacho-recept. Het resultaat is een anarchistische selectie van hartige, veganistische, vette, lichte én zoete nacho-combinaties met de onmogelijkste benamingen zoals ‘mergueznacho’s met harissa en tahin’, ‘koortsdroomnacho’s’ en zelfs ‘palmiernacho’s met geflambeerde zoute bananen’. Die laatste is van patissier-held Dominique Ansel. Het is wel echt een Amerikaans boek met veel Amerikaanse kant-en-klare producten, maar die kunt u prima omzeilen. Achterin vindt u bovendien recepten voor verschillende sauzen om zelf te maken en ook wat cocktails.

    • Hassnae Bouazza