Dylan Groenewegen had slechte benen en domme pech

Tour de France Dylan Groenewegen (25) droomde van een ritzege en de gele trui. Het eerste weekend van de Tour verliep anders voor de sprinter.

Foto BAS CZERWINSKI/ANP

De laatste klanken van de reclamekaravaan sterven weg in de verte als Maurice Jacobs op het Place de l’Ancien Moulin wijst op het schermpje van zijn telefoon. „Deze heb ik achter in de auto liggen”, zegt de importeur van Bianchi, wijzend op een paar luxe champagneglazen van het Italiaanse fietsenmerk. „Voor vanavond, als Dylan wint.” Nee, een gele fiets voor de dag van morgen heeft hij niet bij zich. „Dat is over de top.” Maar mecanicien Dirk van de Ven vertelt even later dat wel alle onderdelen van de fiets in geel voorhanden zijn. „Je weet nooit.” Lotto-Jumbo is klaar voor een mooi eerste weekeinde in de Tour.

Zaterdag

9.20 uur. De Nederlandse ploeg draait als eerste het plein op bij de start in Noirmoutier-en-l’Ile. Het geel van de bus steekt fraai af bij de blauwe lucht. Symboliek? Dylan Groenewegen droomt al lang van deze dag. Hoe mooi zou het zijn: ritwinst en gele trui, als eerste Nederlander sinds Erik Breukink in 1989. Vorig jaar won de 25-jarige Amsterdammer majestueus de sprint op de Champs Élysées, dit jaar was hij negen keer de snelste – geen sprinter won vaker. De Tour 2018 begint met twee vlakke ritten. Dus? „Als Dylan goed is, kan hij winnen”, weet ploegleider Nico Verhoeven. Droog: „Dan heb je dus de gele trui.”

9.35 uur. Een commissaris van de internationale wielerunie scant met een röntgenapparaat de fiets van Groenewegen, met kaderplaatje 163. Nee, er zit geen motortje verborgen in het frame. Alleen de buitenkant is anders dan alle andere racefietsen die naast de bus staan te glimmen. Een Nederlandse leeuw siert de bovenbuis, drie opvallende Amsterdamse kruisen erbij. „We hebben dit frame speciaal gespoten voor hem”, vertelt Jacobs. „Dylan is een mannetje, die vindt dit mooi. Op zijn shirt staat speciaal het getal 14, Johan Cruijff.”

Amsterdamse jongen, opgegroeid in de fietsenzaak van zijn ouders. Vader en zus waren ook Nederlands kampioen. Opa Ko Zieleman is een beroemde framebouwer, oma een zus van Hein ‘Tarzan’ Van Breenen, Tourrenner uit de jaren vijftig. Op z’n zevende reed Dylan op zijn eerste ‘Zieleman’. „Hij is totaal niet moeilijk over zijn materiaal”, zegt mecanicien Van de Ven, terwijl hij de banden oppompt. „Dylan is dankbaar voor wat we doen.” Vandaag een speciaal stuur en wielen, „wat stijver en aërodynamischer”. En natuurlijk het grote voorblad, om met een verzet van 54×11 machtig te kunnen sprinten.

10.18 uur. In een flits stapt Groenewegen uit de bus op de fiets, om te tekenen bij de start. „Stress heeft hij niet”, vertelt Timo Roosen, deze Tour zijn kamergenoot. „We hebben gisteravond België-Brazilië gekeken. Mooi voor de Belgen.” Bij de bus van de ‘buren’ van Sky wordt Chris Froome ondertussen bedolven onder media-aandacht. De status van Groenewegen? „Hij wordt wat vaker gevraagd voor commerciële dingen”, zegt pr-man Ard Bierens. „Maar qua interviewaanvragen valt het mee.” Tot hij vanmiddag geel pakt? „Dat wordt hectischer, maar we zijn voorbereid.” Dan keert de sprinter nog even terug bij de bus. Vijf cameraploegen, vijf korte interviews. Brede glimlach en steeds die ene zin. „Fijn dat het eindelijk begint.”

Tour-quiz: hoeveel weet jij van de Tour de France?

13.42 uur. Na een kopgroepje van drie wint Fernando Gaviria in La Tranche-sur-Mer met gemak de tussensprint van het peloton. „Wij sprinten niet mee”, had Verhoeven al aangekondigd. „Vandaag telt maar één sprint.” Zie ze in de finale opschuiven, het treintje van Groenewegen: routinier Paul Martens, de lange Roosen, de Noorse krachtbonk Amund Grondal Jansen. „Hij zal zich honderd procent opofferen”, zei Thor Hushovd bij de start over zijn landgenoot. De Noorse oud-topper, die twaalf Tourritten en twee keer de groene trui won, gelooft in de kansen van Groenewegen. „Hij is misschien wel de snelste man hier. Maar in de eerste sprint in de Tour gaat het slechts om één ding: overleven.” Mooi gevecht, op zes kilometer van de finish in een chaotische finale: links een treintje van Quickstep met Gaviria, rechts Lotto-Jumbo met Groenewegen.

15.35 uur. Met het hoofd naar beneden fietst Groenewegen uit op de rollen bij de bus. „Straks”, zegt hij kort, als een tv-ploeg om een interview vraagt. Hij is er niet aan te pas gekomen in de sprint, die oppermachtig wordt gewonnen door Gaviria. Vanaf ongeveer vijftiende positie nog zesde geëindigd, maar wat zou het? Geen ritwinst. Geen geel. „Ik had geen goede benen”, zoekt de sprinter het na een paar minuten uitfietsen bij zichzelf. „Morgen weer een kans.” Op de terugweg naar het hotel zullen ze de beelden terugkijken, zegt Verhoeven. „Maar als je niet goed bent, valt er weinig te analyseren.”

Zondag

11.47 uur. Tweede ploegleider Frans Maassen stapt de bus uit om de witte trui terug te geven aan een ASO-functionaris. „Te klein”, zegt hij over het tricot, dat Groenewegen mag dragen als nummer twee in het jongerenklassement achter geletruidrager Gaviria. Binnen wordt de tactiek besproken, Groenewegen bepaalt. „Hij is niet alleen onze sprinter”, zegt pr-man Bierens. „Op dit soort dagen is hij onze kopman. Dylan is gegroeid in die rol.” Met zijn 1,77 meter en 74 kilo stapt de gespierde sprintbom even later in smetteloos wit uit de bus. Kort interview, steeds een glimlach. „Dylan is precies zoals normaal”, zegt Roosen even later. „Natuurlijk baalt hij, maar ’s avonds was het alweer dollen.” Aan de trein had het niet gelegen, daarover waren de kamergenoten het snel eens. „Dat weet je niet”, nuanceert ploegleider Verhoeven. „Ze kwamen niet in de positie voor de move die we in gedachten hadden. Vandaag dan maar.”

Dylan weet precies wat hij nodig heeft om de top te halen. Dat combineert hij met talent en mentaliteit

Merijn Zeeman, coach Lotto-Jumbo

16.25 uur. Recordhouder Sylvain Chavanel, achttiende Tour, rijdt een even dappere als kansloze solo door de snikhete Vendée. Hitte doet Groenewegen niets. Twee jaar geleden kwam hij, na een topseizoen bij Roompot, over naar Lotto-Jumbo. Daar blijft hij zich verbeteren. „Dylan weet precies wat hij nodig heeft om de top te halen”, prijst coach Merijn Zeeman. „Dat combineert hij met talent en mentaliteit.” Zie hem overgeven op de foto in het blad Procycling, na een ‘kill-training’ voor de sprint. „Ik had zoiets nog nooit gezien”, zegt oud-renner Leon van Bon, die de foto maakte en nu als freelancer in de Tour is. „Hij moest al kotsen na vier sprintjes maar dat moment miste ik. Na zes deed hij dat weer. Toen was ik wel op tijd. Dat je zo diep kunt gaan.” Alles voor succes in de Tour.

17.35 uur. In koelvest komt Groenewegen de bus uit. Eten en drinken om te herstellen. „Ze vallen en ik zit er vlak achter”, vertelt hij in één zin zijn verhaal. 32ste, achter een groepje dat wel voor de val zat, met winnaar Peter Sagan. „Yesterday bad legs, now bad luck”, zegt hij tegen de Noorse tv. De benen waren beter dan gisteren, maar niet goed genoeg. Zoveel verwacht van deze Tourstart, en dan dit? „Jammer. Maar er komen nog meer dagen.” Plotseling kijkt Groenewegen even op. „Mam!” Een kus van z’n moeder is ook wat waard.

    • Maarten Scholten