Recensie

Schateren bij LuckyTV, meezingen met Hadewych Minis op de Parade

Theaterfestival In de tweede helft van de Paradeweek in Rotterdam buldert gelach uit de tent waar LuckyTV huishoudt, terwijl toeschouwers aangedaan naar buiten stappen uit de Deluxe, waar Romano Haynes speelt.

Hadewych Minis danst, vertelt en zingt in 'Minis Plus'. Een voorstelling over vrouwelijkheid. Foto Sofie Simao

Werkt LuckyTV, de populaire videorubriek die na De Wereld Draait Door wordt uitgezonden, ook op het toneel? Bedenker Sander van de Pavert probeert het met zijn Lucky Foundation Televisiegala, een zogenaamd goededoelenevenement. Centraal in deze voorstelling op theaterfestival de Parade staan filmpjes volgens het klassieke LuckyTV-recept: (televisie)opnames die door Van de Pavert opnieuw zijn gemonteerd en ingesproken. Je moet ervan houden: zijn humor is direct en behoorlijk flauw, maar de wisselwerking tussen de performance en beelden is origineel. Zo is er een terugkerende ‘live’ verbinding met politiek verslaggever Ron Fresen. Van de Paverts optreden oogt onwennig, maar heeft de lachers op zijn hand.

Lees ook het eerdere verslag van de Parade in Rotterdam: Parade opent in Rotterdam met potentiële hit ‘Allemaal mensen’

Een absolute prachtvoorstelling is The Seed Of Life van Romano Haynes, die eerder de aandacht trok op afstudeerfestival ITs. In zwart zand op het ronde speelveld van de Deluxe-tent speelt de acteur een intieme voorstelling over zijn ouders en zijn Kaapverdisch-Surinaamse wortels. De performance, in regie van Tjon Rockon, is even poëtisch als krachtig, de muzikale rol van zangeres Yorlenie Delgado Faria ronduit betoverend. Woordkunstenaar Haynes schakelt zo van Powerrangers naar een afwezige vader en weet alle eindjes knap bij één te brengen in een ontroerend slot.

Bartho Braat in ‘Wachten op Macbeth’. Foto Sofie Simao

In Wachten op Macbeth speelt Bartho Braat (Jef in Goede Tijden, Slechte Tijden) een soapacteur, die eindelijk Shakespeare mag spelen. In de kleedkamer, vlak voor de première, vertelt hij over zijn leven en carrière. De warrige monoloog (regie: Gerardjan Rijnders) zwabbert van een eerste rolletje in The Wizard of Oz naar gesprekken met een vergeetachtige echtgenote. Braat schiet regelmatig in de overdrive als emoties hoog oplopen, de naargeestige livemuziek sluit totaal niet aan bij tekst. Maar snel die kleedkamerdeur weer dicht.

Met Minis plus toert Hadewych Minis vanaf dit najaar langs de theaters; een verkorte versie is nu te zien op de Parade. Minis vertelt, danst en zingt, goed begeleid door muzikant Jan van Eerd. Vrouwelijkheid vormt het uitgangspunt van haar muziektheatervoorstelling. Geregisseerd door Nina Spijkers gaat een sketch over luizen zo over in een liedje of een krachtige choreografie bij de #MeToo-toespraak van Oprah Winfrey. Er komen Spaans- en Nederlandstalige nummers voorbij én een Italiaans hit”, bekend uit Netflix-serie La Casa de Papel. Het publiek zingt het hartstochtelijk mee in de Teatro Cuatro-tent: „ciao, bella ciao, bella ciao!

    • Elisabeth Oosterling