‘Ik zeg altijd: ik werk voor mijn geluk’

Verdienen en Uitgeven Trudy Snijders (49) is coördinator van een thuiszorg-team in Soest. Ze woont met haar man in een zelfgebouwd chalet in Bussum. „Ik heb geen wereldsalaris. Maar mijn werk geeft me zoveel vrijheid.”

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Mijn man heeft het liefst dat ik thuis blijf. Hij verdient genoeg met zijn handel in tweedehandsauto’s, die hij tegenwoordig runt met onze zoon van 25. Maar ik zeg altijd: ik werk voor mijn geluk. De sociale contacten, het helpen van mensen, ik kan niet zonder.

„Omdat hij kostwinner is, had ik de luxe ontslag te nemen bij mijn baan als verpleegkundige en coördinator op de revalidatie-afdeling van een verpleeghuis. Ik kon daar niet langer mijn naam aan verbinden. Door alle bezuinigingen hadden we te weinig mensen om goed voor onze patiënten te zorgen, ook al zetten we alle zeilen bij.

„Bij HappyNurse, een keten van thuiszorg-teams, voel ik me goed. Ik ben manager en wijkverpleegkundige bij de vestiging in Soest en stuur acht medewerkers aan. Als we nieuwe cliënten krijgen doe ik de intake en indicatie. Dan overleg ik met de huisarts en alle andere hulpverleners, bijvoorbeeld een expert over dementie. Ik houd van dat interdisciplinaire.

„Ik heb geen wereldsalaris. Maar dit werk geeft me zoveel vrijheid en voldoening, dat is me alles waard. Ik had de kans om franchisenemer te worden van HappyNurse. Dan ben je ook verantwoordelijk voor de financiële kant en verdien je meer. Maar ik wilde niet de kopzorgen van een eigen bedrijf. Het leven van mijn man draait al zeven dagen per week om de zaak. Dat rijmt niet met mijn eigen toko.”

UIT

‘Omdat ik veel met ouderen werk, besef ik me extra goed hoe belangrijk het is om geld opzij te zetten. Sommigen zijn goed gesitueerd en kunnen me een lekkere koek aanbieden bij de koffie. Anderen zitten achter een glaasje water en draaien een sjekkie van het laatste gruis.

„Ik spaar elke maand 200 euro. Nog bovenop het pensioen dat ik met mijn werk bij HappyNurse opzij zet. Maar je moet ook nu genieten, vind ik. Zoveel mensen die net gepensioneerd zijn, vallen om. Als ik ’s avonds zin heb in een ijsje, dan loop ik naar de ijssalon. Gewoon omdat het kan.

„Ik gooi mijn geld niet over de balk, want ik werk er hard voor. Maar mijn kleinzoontjes verwen ik wel. Dan koop ik bijvoorbeeld een spijkerbroekje van Tommy Hilfiger voor hun verjaardag, met een bijpassend polootje. De een is net een jaar geworden, de ander is bijna twee. Iedere donderdag pas ik op ze. Ik geniet 300 procent van die jochies.

„Mijn dochter, de oudste, woont ook hier op het woonwagenkamp in Bussum. Mijn zoon wacht nog op een plekje. Hij heeft nu een gewoon huis, hier vlakbij. Toen hij laatst trouwde hadden mijn man en ik de muziek geregeld. Ze houden van Nederlandstalig, dus als verrassing kwamen Sander Kwarten, Jeffrey Heesen en Mick Harren zingen. Een beetje boven budget, maar het was een wereldfeest.”

    • Ykje Vriesinga