Mien Scheele en Ferdie Quaak zijn 65 jaar bij elkaar. „Het was toen voor een boerenzoon wat makkelijker om een vrouw te vinden.”

Foto Annabel Oosteweeghel

‘Je naait, je breit en de jaren vliegen om’

Op de plaats van de rubriek Jong! deze zomer elke week de rubriek Oud! waarin ouderen vertellen over zichzelf, hun liefdes en de lessen van het leven. Deze week: Ferdie Quaak (90) en Mien Scheele (87).

Boerderij

Zij: „Hij werkt nog elke dag.”

Hij: „Ik doe de tuin op de boerderij van mijn zoon. En ik ga de weilanden rond, daar lopen schapen op. In het najaar ploeg ik ook nog met de tractor.”

Zij: „De boerderij is het voornaamste. Elke dag fietst hij erheen.”

Hij: „De aardappels zijn van dit jaar bijna onverkoopbaar. Het is wel jammer dat de landbouw in Nederland zo achteropgesteld wordt. Het is allemaal natuur.”

Watersnood

Hij: „Ik ben geboren in Heille, vlak bij de Belgische grens. Daar heb ik gewoond tot ik trouwde. Het was toen voor een boerenzoon wat makkelijker om een vrouw te vinden. Je had jongensverenigingen en meisjesverenigingen.”

Zij: „Met Pasen en Pinksteren gingen we fietsen. Veel huwelijken zijn zo ontstaan. Ik had genoeg belangstelling. Hij hield het het langste vol.”

Hij: „Ik vond het een lief meisje.”

Zij: „Ik was van Hoofdplaat, aan de kust. Met de watersnood sloegen de golven over de dijk. Het scheelde maar een haartje of de dijk was doorgebroken. Dan hadden ze ons nooit meer teruggevonden.”

Regenbakken

Zij: „In 1953 zijn we getrouwd. Het huis was uit 1600. Zonder elektriciteit, met regenbakken waar je water uit moest halen. Na twintig jaar hebben we een nieuw huis gebouwd.”

Hij: „Je was veel buiten. Ook op de tractor was je buiten. Tegenwoordig zit er een cabine op, met airco en verwarming. Dat is allemaal veel verbeterd.”

Zij: „Ik hielp mee met alles. En er was veel werk thuis. Drie dochters en na zes jaar nog een zoon. De oudste dochter is met een boerenzoon getrouwd. In 2006 is ze overleden, aan ALS. Nog maar vijftig was ze. Een kleindochter is verongelukt. Ze leven in gedachten voort, natuurlijk. Dat gaat nooit over.”

Foto Annabel Oosteweeghel
Foto Annabel Oosteweeghel
Mien Scheele en Ferdie Quaak zijn 65 jaar bij elkaar. „Het was toen voor een boerenzoon wat makkelijker om een vrouw te vinden.”
Foto Annabel Oosteweeghel

Huwelijk

Zij: „Hij trok weg van het huishouden, ik bemoeide me niet met het werk op het land. We begrepen elkaar wel. Je naait, je breit en de jaren vliegen om. Dit jaar zijn we 65 jaar getrouwd.”

Hij: „Echt niet altijd rozengeur en maneschijn.”

Zij: „Allicht niet. Je bent het niet altijd eens ook. En dat hoeft toch niet. ”

Hij: „Het is geven en nemen.”

Amfibietanks

Zij: „Soms vertel ik mensen over de bevrijding. Er is bij ons vreselijk gevochten. De amfibietanks kwamen uit zee en reden alles plat. Alle koeien en paarden waren doodgeschoten. Het was een ramp eigenlijk. Maar goed. Het huis is blijven staan. Dan denk ik: wat zijn we gespaard gebleven. Dat was een wonder.”

    • Joke Mat