Wimbledon Village, de hotspot waar tennissers zich mengen onder het volk

Wimbledon Village Veel topspelers ‘wonen’ in hun eigen appartement. Rafael Nadal haalt zijn blikjes cola gewoon bij de supermarkt. Maria Sjarapova laat haar nagels lakken bij Andy’s salon. Tijdens Wimbledon verandert de wijk in een wereld op zich.

Veel ondernemers doen goede zaken tijdens Wimbledon. Foto Tim Clayton/Getty Images

Vorig jaar hadden ze Rafael Nadal hier, in de Tesco Express, de supermarkt aan de Wimbledon Hill Road. Hij probeerde zes blikjes cola light af te rekenen bij de zelfservice-kassa. Dat lukte niet, waarop hij hulp kreeg van een andere klant. Een plastic zak had Nadal niet nodig.

„Ik zie ernaar uit hem dit jaar weer te zien”, zegt winkelmanager Sinthiya Sabaratnam. Hij is tot nu toe nog niet langsgeweest, vertelt ze. Deze week werd Nadal wel even verderop gesignaleerd in een andere supermarkt, de Bayley & Sage, na zijn partij in de eerste ronde

Bij de Tesco zijn dit de twee drukste weken van het jaar, vertelt Sabaratnam achter in de krappe keuken. Een medewerkster vult bakjes met aardbeien, frambozen en room, om uit te delen aan klanten. In een opslagruimte staan volgepakte containers. Vandaag zijn er zeven mensen aan het werk, waar drie of vier normaal is. Vorig jaar boekte de winkel een omzet van omgerekend 110.000 euro in de eerste Wimbledon-week – anderhalf keer zo veel als anders. Meest populair: Pimm’s & Lemonade en sparkling wine.

In Wimbledon Village, op loopafstand van het tennispark, grijpt de Wimbledon-koorts om zich heen. Tijdens het toernooi is het een heuse ‘hotspot’: hier mengen de tennissers zich onder het volk. Hier kan je op een ochtend in een koffietentje zo maar naast het gezin van Roger Federer zitten. Hier loopt Boris Becker, die in de buurt woont, regelmatig een rondje.

De magie van Wimbledon zit hem niet alleen in het toernooi – het is ook de omgeving. Een glooiend gebied met kronkelende wegen, enorme huizen en veel groen. Maar twee weken per jaar is de rust hier ver te zoeken. Dan ademt alles tennis en verandert de wijk, in Zuidwest-Londen, in een wereld op zich. Met een eigen dynamiek, eigen regels, eigen tradities, eigen feestjes én een eigen radiokanaal – The Wimbledon Channel, op 87.7 FM.

Er wordt wel gezegd: spelers verblijven hier niet alleen, ze leven hier gedurende het toernooi. Dat is bij geen enkele andere grandslam zo.

Agassi gaf het voorbeeld

In zijn zaak begon het met Andre Agassi, vertelt Adrian Mills in de deuropening van restaurant Thai Tho. In zijn tijd at de Amerikaan hier vaak. In de kleedkamers verspreidde zich het nieuws dat hij het een goede tent vond.

Andere tennissers volgden. In 2004 was de toen zeventienjarige Maria Sjarapova vaste gast. Mills: „Iedere avond roergebakken rundvlees met chili en gebakken rijst met ei.” Dat jaar won ze Wimbledon. Ook de Williams-zussen eten hier. Vorig jaar moest Mills een voormalig nummer één van de wereld teleurstellen, Martina Hingis, Wimbledon-winnares in 1997. Hij had net negenvoudig kampioene Martina Navratilova de laatste tafel gegeven. „Vlak daarna kwam Hingis binnen.”

Foto Tim Clayton/Getty Images

Hingis kwam in het verleden ook regelmatig bij de lokale manege, voor een rondje op een paard. „Ze is een goede paardrijder”, zegt Claire Mallett van de Wimbledon Village Stables. Tennissers als Becker, Patrick McEnroe en Agassi en Steffi Graf brachten hier ook hun kinderen naartoe voor een ritje. Ook de vrouw van de Amerikaanse dubbelspecialist Mike Bryan kwam de afgelopen jaren vaak langs. Mallett: „Dit jaar heb ik haar niet gezien. Ze zijn gescheiden.”

Alle paarden hebben tijdens het toernooi op hun achterwerk twee afdrukken van tennisballen zitten. Als grote groepen paardrijders op pad zijn, zorgen ze nog weleens voor file, ook dit jaar weer. Mallett: „Zo hoort het, de paarden waren er eerder.”

Lokale ondernemers zeggen te profiteren van de drukte rond het toernooi. Bij haar- en beautysalon Lulu Blonde is het deze twee weken volgeboekt. Doorgaans heeft de zaak een weekomzet van omgerekend 9.500 euro, dat verdubbelt gedurende het toernooi. Ze hebben nu zes in plaats van drie mensen aan het werk. Veel vrouwen van tennissers komen hier.

In Andy’s Salon, een straat verderop, vertelt een van de stylistes dat bij hen vorige week de nagels van Sjarapova zijn gelakt. Sjarapova heeft, aan Church Road, tijdens het toernooi een ‘pop-up store’ van haar snoepjeslijn, Sugarpova.

Extra ‘spoedjes’

In Wimbledon Town vertelt Cindy Wakeford van stomerij Wimbledon Dry Cleaners dat ze meer ‘spoedjes’ hebben tijdens het toernooi. Veel lijnrechters brengen hier hun officiële Wimbledon-kleding. „Gedurende de nacht moet het dan gestoomd worden, want ze hebben het de volgende dag weer nodig.”

Bij bloemisterij Gardenia worden tijdens het toernooi veel bloemstukken verkocht voor de huizen waar de spelers verblijven, vertellen medewerksters Kate Marszalek en Lauren Wilson. De afgelopen jaren leverden ze onder anderen aan de Williams-zussen, vorige week nog een mix van rozen, lisianthus, zomerviolier – in een combinatie van roze en wit. Becker komt ook regelmatig in de winkel.

Veel spelers verblijven in een woonruimte rond het tennispark – en niet in hotels, zoals bij de meeste toernooien. Eigenaren vertrekken tijdelijk en verhuren hun huis of appartement – niet alleen aan tennissers trouwens, maar ook aan andere betrokkenen, zoals sponsors, tv-crews of officials. Bewoners verdienen dit jaar in totaal ruim 2,2 miljoen euro, zo meldt Airbnb op basis van eigen onderzoek.

Margaret Heenan van Wimbledon Tennis Lettings regelt namens de eigenaren de verhuur. Ze krijgt voor iedere woning een commissie van 15 procent van de huursom. Zij heeft tweehonderd woningen in het aanbod, variërend van 1.100 tot 20.000 euro per week. De duurste: een villa met acht slaapkamers, zes badkamers, een tennisbaan, een zwembad en een fitnessruimte. Ze verhuurt onder anderen aan spelers uit de topvijf. Heenan: „Ze kunnen hier echt leven, het voelt als thuis.”

Je staat niet in de file

Kiki Bertens zit met haar coach Raemon Sluiter in een appartement op vijf minuten van Wimbledon. Ze betalen ruim 2.200 euro per week. Sluiter: „Je kan het vaak alleen maar voor die twee weken huren. Het is een optelsommetje: anders moet je twee hotelkamers huren in het centrum van Londen. Dan ben je ook 400 tot 450 euro per dag kwijt.”

Foto Steven Verseput/NRC

Voordeel is dat je niet steeds van en naar het centrum van Londen moet, met grote kans op file. En bij regen kan je de drukke spelerslounge mijden door naar de woning te gaan. Sluiter: „Dat is ideaal. Dan ben je er binnen vijf minuten en kan je op je nest gaan liggen, of op de bank. Vandaar dat we de laatste twee jaar voor deze optie hebben gekozen.”

Wat ook veel gebeurt: bed en breakfast-arrangementen bij mensen thuis. Vooral interessant voor spelers die minder te besteden hebben, vertelt Jane Scoon van Wimbledon Homes Bed and Breakfast. Zij verzorgt 120 woningen, tussen de 60 en 280 euro per nacht. Soms alleen een kamer, soms een heel appartement. „Ze hoeven niet luxueus te zijn.” Naast spelers krijgt ze veel journalisten, umpires, stewards en toeschouwers.

Vanaf het tennispark zie je hem tussen de heuvels liggen: de torenspits van St. Mary’s Church. Het is een iconisch beeld. Twee heiligdommen, op korte afstand van elkaar. De kerk voelt zich nauw verbonden met het toernooi, vertelt Mandy Hodgson, rector van St. Mary’s Church. „The Championships [zoals de wijk heet tijdens Wimbledon, red.] zitten in onze parochie. Vanuit de kerk hebben we een verantwoordelijkheid voor iedereen.”

De kerk exploiteert het parkeerterrein

In de kerk staat een gedenksteen voor tweevoudig winnares Kitty Godfree (1896-1992), wier as hier werd uitgestrooid. De voormalige Britse dubbelspeler Ross Hutchins trouwde in de kerk, met Andy Murray als getuige. Hodgson wordt ieder jaar voor de eerste dinsdag uitgenodigd voor de ‘Royal Box’. Het parkeerterrein wordt tijdens Wimbledon geëxploiteerd door de kerk, met het geld kunnen ze een jeugdwerker betalen. In de top is een antenne geïnstalleerd voor Wimbledon Radio.

De toernooiorganisatie deed een aanzienlijke financiële bijdrage voor de miljoenenrestauratie van de torenspits, vier jaar terug. Sommige lijnrechters en umpires wonen op de eerste zondag – als er traditioneel niet wordt gespeeld – de dienst bij.

De kerk onderschrijft de waarden van topsport. Hodgson: „Als je een topsporter ziet, krijg je een idee van Gods bedoeling met zijn creatie. Er zit iets van de waardigheid van de mens in, wat tot leven komt als we uitblinken in sport. Er zit een streven naar vrijgevigheid, moed en creativiteit in, iets wat de meeste topsporters hebben.

Ze verwijst naar de uitspraak van de theoloog Ireneüs: The glory of God is a human being fully alive. „God wordt net zo verheerlijkt als een uitstekende tenniswedstrijd.” Dat Wimbledon een massaal evenement is – met veel drank en vertier – is geen probleem. Hodgson: „We houden van een feestje.”

Maandag over een week zal de rust terugkeren. Terug naar een normaal dorp – tot het wereldtoneel weer opent.

    • Steven Verseput