Brieven

Brieven

Examenfraude

Welke les geef je mee?

De examens liggen weer achter ons en ook dit jaar zijn er tijdens de tweede correctie weer fraudegevallen geconstateerd. Ook ik ben tweede corrector geweest. Ik heb werk nagekeken van vier klassen van drie verschillende scholen. Met het werk van de ene school was ik snel klaar: het was nagekeken conform het correctievoorschrift (cv). De twee andere scholen leverden meer werk op: per klas meer dan zeventig (!) punten verschil (voornamelijk aftrekpunten). De betreffende docenten hadden het cv wel heel soepel geïnterpreteerd. Een van de collega’s bood haar excuses aan. De ander accepteerde mijn opmerkingen via een e-mail en deed er verder het zwijgen toe. Vaak hoor je dan dat deze sjoemelende docenten zo betrokken zijn bij hun leerlingen: ze gunnen hun leerlingen het diploma zo. Ook Arno Peters, bestuursvoorzitter van VO Haaglanden, neemt dat woord in de mond (Lievelingsleraren met ‘groot hart’ wilden leerlingen niet laten zakken, 3/7).

Maar hoe betrokken ben je bij je leerlingen en welke les geef je hun mee als je hun leert dat als je iets niet op eigen kracht redt, er altijd nog het pad van list en bedrog is om het doel te bereiken? Natuurlijk gun ik mijn leerlingen hun diploma, maar dat diploma heeft alleen waarde als het werk van iedere leerling langs dezelfde lat is gelegd. Ik ben het daarom eens met René Kneyber van de Onderwijsraad om de examens niet meer te laten nakijken door de lesgevende van de klas, maar door docenten die niet ‘betrokken’ zijn bij de leerlingen.

Taalgebruik

Tropische taalpolitie

Onlangs bezocht mijn vrouw met onze kinderen het Tropenmuseum. Ze ergerde zich zeer aan de ‘gecorrigeerde’ bijschriften die ‘slaven’ hebben gemaakt tot ‘tot slaven gemaakte mensen’. Hiermee zijn de regels toegepast die het museum in zijn uitgave Woorden doen ertoe heeft uitgevaardigd (Zeg je Eskimo of Inuit? Gids helpt musea bij gevoelige termen, 29/6). Haar aanvechting om de potsierlijke teksten te corrigeren werd verhinderd door de aanwezigheid van ‘tot suppoost gemaakte mensen’.

Emancipatie

Niet alleen positief

In het artikel Haat en liefde in de operatiekamer (3/7) wordt terecht geconstateerd dat het percentage vrouwelijke medisch specialisten gestaag stijgt van 30 procent in de jaren 90 naar waarschijnlijk 57 procent in 2030. Dit wordt gezien als teken van emancipatie. Deze verschuiving is echter vooral het gevolg van het feit dat jongens minder vaak voor de studie geneeskunde kiezen. Er is bij de studie geneeskunde nooit geselecteerd op geslacht. De status en het imago van het vak van medisch specialist zijn door allerlei overheidsmaatregelen en het permanente krimpmodel waarin de gezondheidszorg zich bevindt sinds de jaren 90 dermate aangetast dat veel mannen met een hoog ambitieniveau het links laten liggen. Zij zoeken hun heil elders. Natuurlijk is het om tal van redenen goed dat er een gezond man-vrouwevenwicht is. Dit heeft echter ook een keerzijde. We gaan steeds meer toe naar een situatie als in het voormalige Oostblok. De medisch specialist van nu heeft gewoon een baan, die met name door vrouwen vaak parttime wordt uitgeoefend, met alle gevolgen van dien. Zonder ook maar iets af te willen doen aan de capaciteiten van vrouwen geeft de geschetste ontwikkeling zeer te denken en is het zeker niet alleen maar positief.

Festival

We hebben het gehoord

Tropisch Awakenings nog altijd toonaangevend in techno, kopte NRC boven een festivalrecensie op 3 juli. De krant gaf wel vier ballen! Nou, wij hebben het ook allemaal gehoord, in Haarlem, Heemskerk en Velzen. Van mijn volkstuin verjaagd door de stampende herrie en thuis de ramen dicht. Twee dagen lang. Wat ons betreft: nul ballen!

Correcties / aanvullingen

Bijbelvertaling

In de column De liefde niet (29 juni, pagina C16) stond de Statenvertaling van de Bijbel uit 1951 vermeld. Dit moest de NBG-vertaling uit 1951 zijn.

    • Anton van Hooff
    • Jacobien de Rooij
    • Erik-Jan Haanraadts
    • Theo Hulskes