Opinie

    • Emilie van Outeren

Tranentrekkers op en naast het veld

Succes is niet geloofwaardig zonder ellende, leerde ik op de journalistenschool. Iemand die iets bewonderenswaardigs doet – schitteren op een WK bijvoorbeeld – kan niet alleen worden beschreven op basis van waar hij/zij slaagt. Het personage wint aan kracht als het onheil doorstaat, van fouten leert, tegen alle verwachtingen in uitblinkt.

Ik moet erbij zeggen, dit was op een Amerikaanse journalistenschool, waar ze extra veel houden van voor een dubbeltje geborenen die multimiljardair worden. Politiek ambitieuzen die het vastgoedbedrijf van paps hebben geërfd, doen er alsof ze self-made zijn.

Maar hebben we niet allemaal een zwak voor dit soort verhalen? Het kind met de groeistoornis dat de beste dribbelaar werd. De bijna geaborteerde die zich elke dag wil bewijzen. De zoon van de aardappelhandelaar uit Betondorp.

Tranentrekker van dit toernooi is de Belgische spits Romelu Lukaku, die een (Amerikaanse) website liet optekenen dat zijn gedrevenheid ontstond toen hij als zesjarige zag dat zijn moeder uit armoede de melk aanlengde met water. In spelplezier, triomf en beproeving wordt hij benaderd door banlieue-kind Kylian Mbappé. Dinsdag won Engelsman Raheem Sterling moeizaam van Colombiaan Juan Cuadrado die allebei jong hun vader verloren aan wapengeweld. Een WK vol drama op en naast het veld.

, politiek redacteur, schrijft tijdens het WK voetbal een wisselcolumn met Arjen Fortuin.
    • Emilie van Outeren