Een nieuwe manier van uitgaan – zonder drank of drugs

Stappen Ecstatic dancing wordt populairder. Door dans, en zonder drank of drugs, moet je in extase zien te raken, maar dat gaat niet vanzelf.

Bezoekers dansen blootsvoets tijdens een ecstatic dance-avond. Foto David van Dam

Het is zaterdagavond en in dit Rotterdamse zaaltje lijkt een doorsnee- uitgaansavond aan de gang: er is een dj, een bar, een lichtinstallatie en publiek. Maar wie beter kijkt, ziet een paar opvallende verschillen. De bar schenkt alleen water en thee. De veertig tot vijftig bezoekers zijn blootsvoets en ze praten niet met elkaar. Telefoons zijn niet te zien. Ze zijn maar met één ding bezig: de zoektocht naar een natural high, dus zonder drank of drugs.

Een half uur geleden heeft ‘ceremonieleider’ Chris van der Weide de basisregels uitgelegd van ecstatic dancing, want dat is wat we deze avond doen. Niet praten. Respecteer elkaars ruimte. Als iemand je benadert om te dansen en je hebt daar geen zin in, bedank dan door je handen voor je borst te vouwen. En probeer vooral niet mooi te bewegen, durf lelijk te zijn. Van der Weide begeleidt de ‘ceremonie’: een warming-up, het dansdeel en de meditatie aan het einde.

Oei, confronterend dit, denk ik het eerste uur. Als gehaaste stadsjongen met aardig wat feestervaring, is het best een drempel om opeens, broodnuchter, met alleen je gedachten, jezelf over te geven aan de ‘ambient’ muziek waar de avond mee begint.

Veel twintigers en dertigers hebben behoefte aan een ‘bewustere’ manier van uitgaan

Navid Seyed Majidi

Toch is deze ‘nuchtere’ vorm van uitgaan in korte tijd best populair geworden. Op twintig locaties kun je ecstatic dansen, van Amsterdam tot Nijmegen, van Den Haag tot Maastricht. Op Facebook kun je de komende maanden kiezen uit tachtig feesten, er zijn ook festivals en ‘retreats’. Waar komt de populariteit vandaan? Navid Seyed Majidi (32) uit Rotterdam staat achter de draaitafel, daar is hij ‘dj Divana’. „Ik ging vroeger veel naar illegale feestjes”, waar het gebruik van drugs vaak heel normaal is. „Ik zocht een gezondere manier van uitgaan.” Datzelfde geldt voor de bezoekers van de feestjes waar hij draait, zegt hij. „Veel twintigers en dertigers hebben behoefte aan een ‘bewustere’ manier van uitgaan. Zonder je beleving te veranderen met drank en drugs. Bij andere feesten is de verleiding om dat te gebruiken groter, door bijvoorbeeld groepsdruk of de cultuur rond die feesten.”

Sommige stellen zoeken juist de liefde met drugs. Lees ook: Stellen zoeken verbinding met mdma bij kaarslicht

Vrienden namen Majidi drie jaar geleden mee naar een ecstatic dance-avond in de Amsterdamse Club Lite, die het fenomeen in Nederland groot maakte. „Ik kon niet stoppen met bewegen, zo fantastisch vond ik het.” Sindsdien draait hij als vaste dj in Rotterdam, en soms ook in andere steden.

Moniek Siemons (33) uit Haarlem begon er tweeëneenhalf jaar geleden mee. „Ik was beukende technofeesten gewend, waar iedereen op dezelfde manier danst. In tegenstelling tot die ‘harde’ uitgaanswereld is dit juist heel zacht. Iedereen ‘ziet’ de mensen om zich heen.”

Makkelijk is het niet

Het doel van ecstatic dancing is dus om, zonder drank en drugs, in extase te raken door middel van beweging. Makkelijk is dat nog niet, zeggen de bezoekers. „In het begin zat ik heel erg in mijn hoofd”, vertelt Siemons. „Ik dacht steeds: hoe zie ik er nu uit? Ik moest ook wennen aan de ruis die wegvalt zonder alcohol en gesprekken, want ik klets zo een uur vol. In het begin vullen gedachten die lege ruimte. Maar beetje bij beetje lukte het om naar binnen te keren, en mezelf over te geven. Nu maakt het me niet meer uit of ik gek dans of dat mijn make-up uitloopt. Ik vind het wonderbaarlijk dat je die natural high zelf kunt opwekken.”

Sinds de eerste keer bezoekt Siemons meerdere keren per maand een ecstatic dancing-avond. „Daarna voelt het alsof ik een stevige therapiesessie heb gehad, het is een fysieke en mentale ‘detox’. Ik heb stellen gezien die hun ruzie met een dans uitvochten op de dansvloer.” Daarbij speelt de muziek misschien wel de belangrijkste rol, zegt dj Majidi. „Die moet je meenemen, langs bergen en dalen, en terug, zodat je jezelf erin verliest.”

Dit soort muziek hoor je tijdens ecstatic dancing.

De ecstatic dancing-trend komt uit Hawaï, waar het begin jaren nul al werd beoefend. Vandaaruit verspreidde het zich naar Californië en uiteindelijk Nederland. Majidi: „Het is vooral hier en in de VS populair. Maar je ziet het tegenwoordig ook in Thailand, Bali en Goa. Dj’s uit het circuit worden zelfs naar Moskou en Roemenië gevlogen.”

Als katten over de grond kruipen

Ondertussen is de muziek veranderd, van rustige en vrolijke ambient naar hypnotiserende nummers met een harde bas en een verleidelijk vertraagd tempo. Ik zie een jong stel eerst als katten en dan als slangen over de grond kruipen. Een kleine vrouw sjeest dansend met de energie van een tiener heen en weer door de zaal. Een man met snor en polo probeert het ritme te vinden. Ik beland in een wilde pirouettedans met een blonde maatschappelijk werkster.

Lees ook: Het alcoholgebruik van de Nederlander is flink veranderd. Tijd voor wat vragen

Met elk nummer dat volgt gaat het ritme net een stukje sneller en wordt de bas vetter. Dan komt de opbouw tot een hoogtepunt, bij een percussienummer. Mensen joelen, houden hun handen omhoog en sluiten hun ogen: de extase is bereikt.

Tegen half twaalf is het feest afgelopen. De ceremonieleider vraagt iedereen op de grond te gaan liggen met de ogen dicht, terwijl een Hebreeuws nummer klinkt over ‘een golvende golf’. Daarna waarschuwt ze de deelnemers: „Jullie energie is nu heel anders dan die in de stad buiten. Je bent nu heel sensitief. Let daar op, zeker als je zo moet rijden.”

In extase? Het is mij niet gelukt, daarvoor zat ik te veel ‘in mijn hoofd’. Wel slaap ik die nacht als een roos. En: ik heb de volgende ochtend wel spierpijn maar geen kater.

    • Jonas Kooyman