Recensie

Tropisch Awakenings nog altijd toonaangevend in techno

Festival

Waarom naar het strand als je ook naar Awakenings kan? De line-up van het technofestival is na achttien edities nog steeds internationaal toonaangevend, de temperaturen waren dit weekend tropisch en de sfeer was uitgelaten in Spaarnwoude. Strandballen en opblaasbiertjes dartelden door de lucht. In twee dagen trok het festival 80.000 bezoekers uit alle windstreken en waren er meer dan honderd artiesten op acht podia te zien. Op het zonovergoten festivalterrein zag je vaders met zoons, vriendengroepen uit Nederland die voor de tiende keer kwamen en veel Italianen en Britse meisjes in netpanty’s. Nieuw dit jaar was de livestream waardoor meer dan drie miljoen technofans van over de hele wereld konden meekijken vanuit huis. Zelfs aan de voetbalfans was gedacht: Fransen zagen op groot scherm hun landgenoten de achtste finale van het WK Voetbal winnen van Argentinië.

Het merendeel van de bezoekers zocht verkoeling in een van de vier tenten of stond bij een van de vier buitenpodia met strakke industriële designs van reusachtige proporties. Hier draaiden grote namen als de Duitse Sven Väth, die werd aangemoedigd door zijn dansende kinderen op de dj-booth, en Adam Beyer uit Zweden. Het is die mix van veteranen en vers talent die het festival aantrekkelijk maakt voor zowel de oudere bezoeker als de debutant die wil snuffelen aan het technolandschap.

Met name in het hardere segment waren er sterke optredens. Dj’s Paula Temple en Rebekah draaiden zaterdag een set met atonale melodielijnen bovenop keihard hamerende beats. Ook AnD en Dasha Rush speelden zondag een geweldige liveset en net als je dacht dat het niet warmer kon liet Dax J mensen zichzelf compleet verliezen in grofkorrelige punktechno.

Onder de doorbraakartiesten die het festival had uitgenodigd waren opvallend veel vrouwen. De Belgische Amelie Lens stelde zaterdag wat teleur en koos voor saaie lineaire klikjestechno alsof ze in langzaam verkeer reed op een eenbaansweg. Honey Dijon daarentegen maakte de verwachtingen meer dan waar en nam de dansende menigte mee op geschiedenisles. Ze zorgde voor onvergetelijke momenten met klassiekers als Donna Summers ‘I feel love’ en Danny Tenaglia’s ‘Music is the Answer’ en mixte zelfs het hele acapella housemanifest ‘Jack had a Groove’ met drijvende technobeats. Ook Rødhåd wist een dag later de juiste snaar te raken tussen house en techno met mixen waarin hij de eerste noten van een houseklassieker af en toe omhoog liet komen in een technotrack.

Eveneens op zondag liet Richie Hawtin met zijn nieuwe liveset zien dat ook veteranen kunnen verrassen. Hij vuurde scheuten acid af met een modulaire synthesizer en speelde veel gedurfder dan je van de minimalproducer zou verwachten.

„Ik ben Awakenings in 1997 begonnen en in 1998 heb ik Richie Hawtin voor het eerst geboekt”, zo kondigde Rocco Veenboer de laatste set van het festival aan. De festivaldirecteur is op zijn best als hij de microfoon pakt en begint te vertellen of de naam van zijn festival scandeert: „Hawakuuuunniiiiings”. Veenboer is een begrip, Awakenings is een instituut en die reputatie houdt het al meer dan twintig jaar hoog.

    • Rolinde Hoorntje