Foto Royal Thai Army

Thaise grottenjongens moeten leren duiken – zwemmen kunnen ze niet

Het Thaise jeugdvoetbalteam is na een zoektocht van 9 dagen getraceerd in een uitgestrekt grottenstelsel. De opluchting is groot, maar het kan nog maanden duren voor ze terug in de bewoonde wereld zijn.

Na de grote euforie kwam al snel het besef van de harde realiteit. De jongens van het jeugdvoetbalteam, die vast zitten in een grot in het noorden van Thailand, zijn gevonden. Maar het is een bijzonder lastige klus om ze eruit te halen.

De twaalf jongens en hun coach zaten negen dagen vast in het uitgestrekte grottenstelsel Tham Luang voordat maandagavond laat twee reddingswerkers hen vonden. De beelden van hun flakkerende zaklamp gericht op de jongens in sportkleren gingen de wereld over. „Met hoeveel zijn jullie?” „Dertien!” „Fantastisch.”

Meteen hierna kwamen de waarschuwingen binnen: de reddingsactie zou zomaar een paar maanden kunnen duren. Welke omstandigheden maken het zo moeilijk de jongens terug naar de bewoonde wereld te krijgen?

Foto Sakchai Lalit/AP
Foto Sakchai Lalit/AP
Foto Royal Thai Army

Het weer zit tegen

De jongens zitten vast omdat het tijdens hun tocht begon te regenen en het water hun weg terug blokkeerde. Hulpdiensten zijn al dagen bezig om zo veel mogelijk water uit de grotten te pompen, dinsdag ging dat met zo’n tienduizend liter water per uur. Daarmee verlagen ze het waterniveau langzaam maar zeker, met ongeveer een centimeter per uur. Maar voor de komende dagen zijn opnieuw zware buien voorspeld en daar valt amper tegenop te pompen.

Als de jongens moeten wachten tot het waterpeil genoeg is gezakt, zodat ze kunnen teruglopen, zou dat zo drie tot vier maanden kunnen duren. Bij de ingang van de grotten zouden niet voor niets bordjes hangen met waarschuwingen om niet naar binnen te gaan tijdens het regenseizoen – dat is van juli tot oktober.

Ze moeten leren duiken

Een andere optie is dat de reddingsduikers hen begeleiden om door het water terug te gaan. Alleen kunnen de jongens niet eens zwemmen, laat staan duiken. En de grotten in Thailand zijn al moeilijk terrein voor ervaren duikers. Het zicht is slecht, in het water staat een sterke stroming en de doorgangen zijn nauw. In grotten duiken is heel iets anders dan in een helder blauwe zee; om aan een grotduiktraining te mogen beginnen, heb je al tientallen ‘gewone’ duiken aan ervaring nodig.

Toch beginnen de jongens de komende dagen met een duiktraining. Ze krijgen mogelijk maskers die hun hele gezicht bedekken, opdat ze makkelijker kunnen ademen. Een ‘gewone’ duikuitrusting is met alleen een mondstuk en een losse duikbril. Maar als het mondstuk losraakt, kunnen de onervaren jongens makkelijk in paniek raken.

Volgens de Belgische duiker Ben Reymenants, die meehelpt in Thailand, is de kans fiftyfifty dat de autoriteiten besluiten de jongens te laten duiken of dat ze toch moeten wachten. „De kinderen zijn sowieso in shock, dus de kans dat die onderweg verdrinken of panikeren is vrij realistisch”, zei hij tegen de Vlaamse omroep VRT. Als ze moeten wachten, hebben twee dokters al aangeboden bij hen in de grot te blijven.

Foto Soe Zeya Tun/Reuters
Foto Pongmanat Tasiri/EPA
Foto Soe Zeya Tun/Reuters

Ze zijn zwak

Welke keuze het uiteindelijk wordt, zal ook afhangen van hoe goed de jongens aansterken. Geen van hen is in kritieke toestand, maar tien dagen zonder eten verzwakt je lijf – ook als je een fitte jongen bent. Dinsdag kregen ze al voedingsgelletjes en ander makkelijk te verteren eten van reddingswerkers en was rijst met varkensvlees naar hen onderweg.

Volgens een van de Thaise mariniers – die coördineren de actie, maar uit allerlei landen is hulp gekomen – sturen ze duikers met genoeg eten en water naar hen toe om het vier maanden te kunnen uithouden.

Intussen zoeken de hulpdiensten ook nog naar mogelijke alternatieve ontsnappingsroutes. Maar als ze toch besluiten te duiken, zei één van de mariniers die de leiding heeft over de operatie tegen persbureau AP, moeten ze 100 procent zeker weten dat het veilig is. „We hebben geen haast om ze naar buiten te halen. Ze zitten daar veilig.”

    • Annemarie Kas