Recensie

Hoe Marvin zichzelf bevrijdt

Drama Jongeman bevrijdt zich door de kunst van zijn armoedige, benepen afkomst. Dat is een bekend gegeven, maar het Franse ‘Marvin’ is geen onverdienstelijke film.

Marvin (Finnegan Oldfield)

Hoewel de jonge Marvin op school al wordt uitgescholden voor homo is hij zich nog niet bewust van zijn homoseksualiteit. In zekere zin bepaalt het label dat hij door pestende leerlingen krijgt opgelegd zijn latere geaardheid. En dan komt hij ook nog eens uit een arbeidersmilieu, met een vader die niets moet hebben van homoseksuelen.

Marvin groeit op in een benepen Frans dorp, maar hij heeft gelukkig een schooldirectrice die hem aanmoedigt om toneel te spelen. Dat wordt zijn redding en ontsnapping.

De film wisselt flashbacks naar zijn jeugd af met scènes die zich afspelen in Parijs. Onder aanmoediging van zijn homoseksuele theaterdocent, ook uit de arbeidersklasse, en Isabelle Huppert, die zichzelf speelt, transformeert Marvin zijn onderdrukkende opvoeding tot een autobiografisch theaterstuk.

Marvin – naar de ook in het Nederlands vertaalde Franse bestseller Weg met Eddy Bellegueule van Edouard Louis – vertelt een bekend verhaal: dankzij de kunsten bevrijdt iemand zich van zijn afkomst en durft hij publiekelijk voor zijn homoseksualiteit uit te komen. Wat de film desondanks verdienstelijk maakt, is de verdubbeling van Marvins strijd. Hij worstelt niet alleen met de keuze tussen hetero- en homoseksualiteit, maar moet ook zien te laveren tussen zijn armoedige afkomst en het artistieke (middenklasse) milieu waar hij in terechtkomt. Zo maakt een mooie scène duidelijk dat hij niet weet hoe hij oesters moet eten.

    • André Waardenburg