Opinie

    • Ellen Deckwitz

Fins huwelijk

Los van de logistieke, emotionele, financiële en sociale aspecten is een bruiloft vooral een visuele uitdaging. Afgelopen weekend was ik te gast op een huwelijksfeest in Finland en met mijn uiterlijk was ik al weken in de weer: jurk en accessoires kiezen, terrorhakken inlopen, kapper, schoonheidsspecialist, pedicure, manicure, maquillage, parfumeren, twijfelen over de juiste handtas. Het hoort erbij: je uiterlijk en outfit zijn een eerbetoon aan het bruidspaar en de gelegenheid.

Eenmaal aangekomen bleek dat de vijf uur die ik in het bedwingen van mijn wenkbrauwen had gestopt de moeite meer dan waard waren: iedereen zag er fantastisch uit. Zorgvuldig gepommadeerde mannen, de dames zo geplamuurd dat vergeleken met hen een geisha door kon gaan voor een natuurlijke schoonheid. Terwijl ik de omringende Finnen feliciteerde met hun outfits gaven ze toe dat ze er echt veel werk in hadden gestoken: alles op maat, al om half zes ’s ochtends in de visagie, schoenen laten invliegen vanuit Italië, extra haarstukken, wimperextensions laten zetten (!) en juwelen gehuurd (!!). Ik had geen idee dat uiterlijk vertoon voor Finnen zo belangrijk was (op straat zien de meesten eruit alsof ze ieder moment kunnen gaan nordic walken), en was blij verrast. Voor even.

Want na de huwelijksvoltrekking en de verplichte speeches en foto’s rende de ceremoniemeester de kerk binnen met het nieuws dat de sauna was aangemaakt. Iedereen juichte, Nokia’s vlogen door de lucht en het gehele gezelschap stormde naar buiten. Mensen die me net hadden verteld hoeveel werk het vermaken van hun pak/jurk had gekost, zag ik de desbetreffende kledingstukken van zich afrukken, waarbij de knoopjes en kralen in het rond vlogen. Hele etmalen aan visagie werden in luttele minuten ongedaan gemaakt in het stoomhok. Kapsels zakten in, wenkbrauwen liepen uit, de grond was bespat met roze foundationzweet. Baarden dropen, snorren hingen, mascara stroomde over wangen en het maakte niemand wat uit. Waar tijdens de plechtigheid en fotosessie iedereen gecoiffeurd genoeg was om de Royal Wedding bij te wonen, zagen we er eenmaal ontkleed, bezweet en doorgelopen uit als het nationale heavymetalnudistencorps.

Ondertussen werden er in de sauna berkentwijgen uitgedeeld om de bruid mee te geselen voor een vruchtbaar huwelijk ofzo.

„Is het niet vreemd”, zei ik al spankend tegen een van de getuigen, „dat jullie je dagenlang hebben opgedoft om de rest van het feest in je blootje door te brengen?”

„Joh”, zei hij, „dat opdoffen doen we toch alleen even voor die foto’s, die moeten je hele leven mee. Daarna kunnen we weer lekker normaal doen.” Daar rende iedereen de sauna alweer uit om in het bijbehorende meer te duiken, en om ten slotte geheel normaal met zijn allen naakt te gaan barbecuen en darten.

Ellen Deckwitz schrijft op deze plek een wisselcolumn met Marcel van Roosmalen.

    • Ellen Deckwitz