Opinie

    • Arjen Fortuin

Boris Becker krijgt een standje op de BBC

Zap Wimbledon op de BBC is magisch. De overvloed van de eerste dagen, het commentaar van Sue Barker en Boris Becker zegt ,,bastard”.

Ik ken geen magischer televisieprogramma dan de eerste dag van Wimbledon op BBC 2. Jaren heb ik het moeten missen omdat ik op een kantoor werd verwacht, maar maandag zat ik om 12 uur helemaal klaar. Om geen seconde van Federer te missen natuurlijk; Federer zien is religie voor een hele generatie tennisliefhebbers. Omdat hij nog speelt, kunnen wij even vergeten dat de andere spelers onze kinderen hadden kunnen zijn.

Maar de schoonheid van de eerste dag zit niet in de toppers, maar in de overvloed. BBC-presentator Sue Barker is als een duchess die twee weken per jaar rondleidingen geeft over haar schitterend groene landgoederen, waar tientallen mensen potjes tennis staan te spelen. Overal gebeurt wel wat. Regelmatig wordt het verslag van een wedstrijd onderbroken om te schakelen naar een achterafbaan waar een volslagen onbekende Brit wordt uitgeschakeld door een anonieme Oostenrijker.

Boris is failliet. Waar ging het mis met de Duitse tennislegende? Boris Becker, gevormd en misvormd door zijn roem

Helden

Aanstekelijk was maandag het ongeduld van de oud-spelers die als commentator optreden. Wie gaat er winnen? Federer of Nadal? De weersverwachting? Want die is zeer on-Wimbledoniaans: warm en kurkdroog. Dat betekent hoog opstuitende ballen, volgens Barker. Die zijn in het voordeel van Nadal, zei John McEnroe. Maar ook van de servicekanonnen, zei een ander. Zeker als de baan versleten is in de tweede week, voegde Martina Navratilova wijs toe. Huiselijke tv vol helden.

Boris Becker was er ook, zichtbaar nerveus. Zijn baardje was te precies getrimd, zijn haar zat te glad achterover: zo ziet een man van vijftig eruit met wie het niet goed gaat. Barker constateerde dat hij weer in de kranten stond. Ik sta altijd in ze papers, verontschuldigde Becker zich, maar de drievoudig kampioen moest toch uitleggen hoe hij diplomaat van de Centraal Afrikaanse Republiek was geworden.

Waarop die arme Boris in het gesprek het woord ‘bastard’ uit zijn mond liet rollen. Voor het oog van de wereld – of althans voor de tennisverdwaasde kijkers van BBC2 – volgde een onbarmhartige en onhoudbare return van de duchess: „Watch your language from now on.” Barker-Becker, dat wordt nog wat, de komende twee weken.

Het betekende wel dat het tennis al bezig was toen we eindelijk naar baan 12 schakelden. Riskant, want een Engelse tennisser is zo uitgeschakeld. Inderdaad leek de jonge Harriet Dart (nummer 171 van de wereld) aan mootjes te worden gehakt door Karolina Pliskova. De Tsjechische nummer 7 van de wereld – tattoos op bovenarm en bovenbeen, mag dat wel van Sue Barker? - stond al met 4-2 voor.

De camera stond eigenlijk te laag, maar dat hoort bij de schoonheid van de achterafbanen van Wimbledon. Toch was prima te zien hoe Dart opleefde nu we eindelijk allemaal keken. Ze kwam terug tot 5-5. „Dit moment zal ze zich herinneren zolang ze deze sport beoefent”, zei de commentator, die ik er stiekem van verdacht ‘Harriet’ graag als schoondochter in de armen te sluiten. We wisten toen al dat de 21-jarige Dart van haar sponsor een auto heeft gekregen, maar dat ze nog geen rijbewijs heeft.

Het fijne van tennis is dat het ook boeiend is als het niet goed is en Dart bleef maar vechten tegen de eigenlijk veel sterkere Pliskova, die in de loop van de derde set vervaarlijk begon te grommen. Het had meer dan anderhalf uur geduurd. Meteen door naar baan 3, waar Sloane Stephens, de winnaar van de US Open, werd gekielhaald door een onbekende Kroatische.

Toen ik eindelijk naar BBC 1 zapte, bleek Federer al klaar. Gelukkig had hij gewonnen: woensdag een nieuwe kans.

    • Arjen Fortuin