Belgen nemen eerste horde op ‘harde weg’ richting finale

België-Japan

Na een 2-0 achterstand ontsnapte België als Houdini tegen Japan. Via een slotoffensief werd de kwartfinale toch bereikt.

Axel Witsel viert de sensationele zege op Japan met zijn zusje. Foto Shawn Thew/EPA

Krankzinnig was het WK al. Maar wie dacht dat het niet gekker kon, kreeg dinsdag een duel voorgeschoteld dat werkelijk alles bevatte wat voetbal soms zo onvoorstelbaar leuk maakt.

Of de Belgen daar net zo over denken is twijfelachtig. Maar inmiddels zullen ook degenen die hem het meest hebben geknepen, de ergste schrik te boven zijn. België ontsnapte als Houdini tegen Japan en speelt vrijdag in de kwartfinale tegen Brazilië.

Na de aftocht van de sterren gloorde dit WK het podium voor de Belgen. Eerst vertrokken de Duitsers, toen Ronaldo en Messi, daarna de Spanjaarden. Met zo’n machtsvacuüm lag de wereld aan de voeten van Lukaku, Hazard en De Bruyne, met hun aura van onoverwinnelijkheid. Al 22 duels op rij ongeslagen.

Dat bleef zo. Maar de achtste finale tegen Japan bewees dat België niet kan verslappen. Met zoveel potentiële toppers is het waken voor de juiste balans, zei de gepasseerde middenvelder Radja Nainggolan onlangs nog maar eens. Mooi, die virtuositeit. Maar zijn er wel spelers die onvoorwaardelijk schoffelen voor de ander?

België-Japan was daarom een cultuurclash. Een miljoenenelftal tegenover een Japans team dat voetbalt in de geest van Confucius nog altijd de koers bepaalt. De Japanners spelen in Sevilla, Hamburg en Marseille, maar geen individu overstijgt het collectief.

Vertonghen geklopt

Je zag het in Rostov. De Belgen combineerden, kozen voor de aanval via hakjes en lobs. De Japanners vormden een muur op eigen helft, wachtend op die ene foute pass, loerend op een spaarzame uitbraak die de wedstrijd in hun voordeel kon beslissen.

Die tactiek leverde in de eerste helft niets op, des te meer in de tweede. Steekpass op Genki Haraguchi, Jan Vertonghen in zijn rug geklopt. Haraguchi, het voorbije seizoen met Fortuna Düsseldorf spelend in de tweede Bundesliga van Duitsland, hield even in en vond de verre hoek. Perplex keek Vertonghen, speler van Tottenham Hotspur, toe. Gebeurde dit echt?

Kon gebeuren. Totdat ook Takashi Inui raak schoot. Toen doemde voor de Belgen eenzelfde scenario op af als in de kwartfinale van Euro 2016 tegen Wales. Begin over dat duel tegen Eden Hazard en het is alsof je zijn demonen voedt. Na het WK 2014 (kwartfinale) was het WK 2018 hun tweede toernooi als gouden generatie. Nu zijn alle spelers tussen de 25 en 30 jaar, zei Hazard, en moest het gebeuren. Genoeg ervaring voor een triomf. Toch?

Bang als ze waren, zeiden de Japanners vooraf dat ze liever Engeland hadden getroffen. Bondscoach Akira Nishimo hield in het laatste groepsduel bewust spelers aan de kant. De enige twee keren dat Japan de achtste finale haalde waren de spelers zo moe dat ze net zo goed niet hadden hoeven spelen.

Niets is wat het lijkt

Ook België deed aan wensdenken. Niet om Japan te ontlopen, maar Brazilië en Frankrijk. Dat Adnan Januzai zich niet inhield tegen Engeland, leidde de ploeg alsnog naar de zogenoemde ‘harde weg’ richting de finale. ‘Ook als de Rode Duivels willen verliezen, winnen ze’, kopte een Belgische krant. Niemand die er rekening mee hield dat de geplande wereldreis al bij de eerstvolgende halt kon eindigen.

Juist dat maakt dit WK sensationeel. Niets is wat het lijkt. Zie de andere kant van het knock-outschema, waar meerdere landen zich dichter bij de wereldtitel wanen dan ze in decennia zijn geweest. Voor de duidelijkheid: van Rusland, Kroatië, Zwitserland, Zweden, Engeland en Colombia haalt sowieso een land de finale. Ruslands zege in de achtste finale leidde tot zo’n groot feest dat het Poetins woordvoerder Peskov deed denken aan de overwinning op de nazi’s. Straatvegers in Moskou keken maandag als een berg op tegen hun werkdag: zoveel troep zagen ze nog nooit.

Zo veel vreugde is in Antwerpen en Brussel nog ver weg. Na de vierde plaats in 1986 kwamen de Belgen nooit verder dan de kwartfinale, maar niettemin ligt de lat hoog. Japan leek een tussenstap, maar dwong de equipe tot een bliksemoffensief dat loonde. Eerst was het Vertonghen, toen invaller Fellaini die het vuur in de Duivels terugbracht: 2-2.

Toen, met nog een kwartier te gaan, was het wachten op de winnende treffer. En die kwam er. Op het nippertje scoorde België na een counter zoals Japan die had willen uitvoeren. Held van de ploeg: Nacer Chadli

    • Fabian van der Poll