Opinie

    • Frits Abrahams

Zondebok Halsema

Als ik de vader van Femke Halsema was geweest en ze had me gevraagd of het verstandig was naar het burgemeesterschap van Amsterdam te solliciteren, zou ik dan spontaan hebben uitgeroepen: „Dóen!”? Ik zou lang hebben geaarzeld, vermoed ik, in het besef dat er al een modderstroom van ongenoegen zou losbarsten nog voor ze benoemd was. Want ze is links en daarom in de ogen van radicaal-rechts per definitie verdacht en ongeschikt voor iedere publieke functie, behalve misschien die van publieke vrouw. Op de rechtse weblogs waren de reacties op haar benoeming dan ook van een aandoenlijke voorspelbaarheid.

„Onbetrouwbaar vanaf dag 1. Maar ach, Amsterdam is toch al verloren. Dan maar zo snel mogelijk. Eigenlijk zie ik haar ook liever buffelen voor dat hongerloontje dan op vakantie van wachtgeld.”

„Famke Truttema als burgervader. GL wil nog maar 1 parkeerplaats per 5 gezinnen in de stad, ladingen nieuwe dobbernegers, heeft een zwak voor Bij1, theekransjes met maffiamarokkaantjes, rooie vlaggetjes en verkeershinder toeterturken gedoogd, etc. Gecondoleerd Amsterdam!”

„Ze heeft geen enkele bestuurlijke ervaring. Is weer onderling geregeld. Zo gaat dat in Nederland.”

Kortom, hoon, minachting en afkeer. Nederland heeft er weer een zondebok bij. Tot voor kort was álles de schuld van de PvdA, voortaan zullen alle rechtse pijlen op Femke Halsema en GroenLinks worden gericht. Dan hadden ze daar in Amsterdam ook maar niet de grootste partij moeten worden. Democratie is mooi, maar niet als de tegenstander wint.

Lees ook: de vijf uitdagingen voor de nieuwe burgemeester

Je zou haar ook gewoon een reële kans kunnen geven als burgemeester, zoals iedereen hoort te krijgen die kan bogen op een goede staat van dienst in een openbare functie. Ze was een van de beste parlementariërs van de laatste decennia, ze is slim, ijverig en de publieke zaak toegewijd.

Ze heeft bovendien goed nagedacht over de manco’s van de politiek. Ik kan haar sterke lezing – zie internet – uit 2016 voor de Raad voor Openbaar Bestuur aanraden. Titel: ‘Identiteitspolitiek of het einde van de pluriforme samenleving’. Ze vroeg zich daarin af wat de oorzaak is van de diepe gekwetstheid van de Trump-kiezers en hun zielsverwanten in Nederland.

Ze pleitte ervoor die gevoelens niet te miskennen of te negeren. „Elke Nederlander draagt, net als elke Amerikaan, de belofte van individuele ontplooiing met zich mee: je kan je eigen toekomst maken, je kan worden wat je wil. Alleen is de belofte voor heel veel mensen nooit waargemaakt. Naarmate de jaren vorderen, de jaren zestig en zeventig langer geleden zijn, is deze belofte zelfs vals gaan klinken. En hierin ligt de kiem van de gekwetstheid die nu de politieke verhoudingen bepaalt.”

Lees ook het profiel van Femke Halsema

De burger die zich achtergesteld voelt, zoekt zijn heil bij de autoritaire populist, die hem met identiteitspolitiek alleen maar valse hoop kan bieden. Halsema’s remedie: meer inkomensgelijkheid en vooral beter onderwijs, vergaande democratisering van de macht en de politieke besluitvorming. Ze roept hier zelfs Joop den Uyl aan en diens ‘spreiding van kennis, macht en inkomen’.

Joop den Uyl, oud-wethouder van Amsterdam, back in town!

Het zal een zware opgave worden, maar aan Femke Halsema zal het niet liggen.

    • Frits Abrahams