Opinie

    • Arjen Fortuin

Sorry voor het anti-Duitse monster in mij

‘Ik begrijp dat we weer allemaal tegen Duitsland zijn”, twitterde iemand zaterdag toen de Mannschaft de rand van het ravijn verkende.

Eh, ja.

Ik schaam me er wel een beetje voor. Om geweldige spelers als Özil, Reus en Kroos van de zéér verdiende wereldkampioen van 2014. Omdat het toch een beetje kinderachtig was dat we in juni 1988 heel groot 2-1 op de voorruit van een Duitse auto schreven. Met Elmex. Sorry.

Eerlijk gezegd dacht ik dat ik ervan af was. Maar het anti-Duitse monster zat nog in mij en brak deze week op volle kracht naar buiten: ik bleek ineens vóór Zweden en Zuid-Korea te zijn. En geloof me, voor Zweden en Zuid-Korea ben je alleen als je heel erg hoopt dat de tegenstander verliest.

Niet dat ik dacht dat het erin zat. Woensdag voelde ik vooral ongeduld, omdat de zekere goal van de Duitsers zo lang op zich liet wachten. Pas toen de Koreanen eindeloos tijdrekten bij een corner en de ene na de andere doodsbange Duitser in beeld kwam, zag ik dat ze er zelf niet meer in geloofden. Ik voelde een vlaag van medelijden met Hummels, maar even later was ik blij om de 1-0.

Sorry. Misschien lukt het me om over vier jaar oprecht voor Duitsland te zijn.

schrijft tijdens het WK voetbal een wisselcolumn met Emilie van Outeren.
    • Arjen Fortuin