Recensie

Dead Cross kan ouderwets raggen (én erbij lachen)

Thrashmetal Dead Cross geldt vanwege de reputatie van drummer Dave Lambardo (Slayer) en zanger Mike Patton (Faith No More) als supergroep. Maar wel een zonder botsende ego’s: ze hebben er gewoon lol in.

Mike Patton van Dead Cross. Foto Herbert P. Oczeret

BAM-BAM-BAM! Het zal toch niet? BAM-BAM-BAM! Zou dit… BAM-BAM-BAM! Gaan ze dit echt doen?

De Californische thrashmetalband Dead Cross heeft er al een wervelende show opzitten, maar bij de toegift begint het in de Eindhovense Effenaar serieus te zinderen. Want dat oorverdovende gedreun is afkomstig van voormalig Slayer-drummer Dave Lombardo. En ja, die combinatie van bezwerende floor toms - BAM-BAM-BAM! - en feedback van fluitende gitaren lijkt verdomd veel op het iconische intro van de klassieker ‘Raining Blood’ – zeg maar het wereldwijde Wilhelmus der metalheads.

De 53-jarige Lombardo is niet de enige levende legende in de gelederen van Dead Cross. Ook Faith No More-zanger Mike Patton geldt als onbetwiste held. In ‘Grave Slave’ laat hij horen hoe makkelijk hij zijn stembanden weet op te rekken. Breed uitwaaierende melodieën wisselt hij af met intens gegrom. En na zwoel Barry White-gehijg krijst hij als een bezeten psychopaat zijn ziel bloot, om het nummer te beëindigen met een klapzoen en vervolgens grijnzend met zijn T-shirt het speeksel van zijn microfoon te vegen.

Het mooie van deze ‘supergroep’ is dat de ego’s en reputaties elkaar nu eens niet in de weg zitten. Dit zijn geen uitbuikende ouwe lui die nog even de zilvervloot binnen komen harken. Dead Cross klinkt okselfris. Luister maar hoe in ‘Church of the Motherf*ckers’ ouderwets raggende thrash-riffs, innovatief gepriegel en dwarse ritmes elkaar opvolgen.

Wat vooral opvalt: ze hebben er lol in. Er is geen draaiboek, geen dictator, geen gedoe over superdividend. De drummer die vijf jaar geleden uit Slayer werd gegooid toen hij de onderlinge inkomensverschillen aan de kaak stelde, laat zich door Patton zelfs verleiden om een mop te vertellen, in het Spaans. En ging de net verschenen woede-uitbarsting ‘My Perfect Prisinor’ niet helemaal lekker? Geen probleem hoor, troost de zanger, doen we hem nóg een keer. „Beter toch?” zegt hij na afloop. „Als we elk nummer twee keer zouden doen, waren we een betere band.”

De toegift blijkt uiteindelijk een medley te zijn, waarin behalve ‘Raining Blood’ ook Faith No More-hit ‘Epic’ en Dead Kennedys-kraker ‘Nazipunks Fuck Off!’ zijn verweven. „Weet je”, constateert Patton tevreden, „we kunnen hier wel elke dinsdagavond spelen!”

    • Frank Provoost