Brieven

Brieven

Als ervaringsdeskundige wil ik het pleidooi van Jens Bosman warm ondersteunen en ook een suggestie doen voor het aanwakkeren van leeslust bij scholieren (Schaf de leeslijst af, opdat we weer gaan lezen!, 25/6). Zestig jaar geleden had het gymnasium geen verplichte leeslijst, maar we werden wel geacht te lezen. De leraar Nederlands op het gymnasium in Apeldoorn had een geheel eigen aanpak. Hij heette K.W. Staal, en ik zie hem nog voor me. Hij ging ervoor zitten en vertelde ons bevlogen wie Simon Vestdijk was, waarover hij schreef, waarom hij hem de grootste schrijver van dat moment vond, en waarom wij zelf moesten ervaren of we dat ook vonden. Hij had voor iedereen een persoonlijk leesadvies. Mijn buurjongen was een meidengek en hem raadde hij Ierse nachten aan. Mij adviseerde hij Puriteinen en piraten, omdat ik van geschiedenis hield. Natuurlijk landde dat niet bij alle klasgenoten, maar we lazen allemaal het boek dat hij ons aanraadde, en velen van ons bleven lezen. Als we het boek terugbrachten, praatte hij er met ons over, gewoon na schooltijd en natuurlijk alleen met wie dat wilde. Daar ligt de sleutel die Jens bedoelt: het enthousiasme en de deskundigheid van de leraar en de toegankelijkheid daarvoor van de leerling. Zeker, er was toen nog geen Facebook of smartphone, maar ook zestig jaar geleden was er genoeg wat ons van het lezen kon afhouden. Als alle leraren Nederlands het voorbeeld volgen van mijn Apeldoornse leraar zullen meer kinderen gaan lezen dan met een verplichte leeslijst.

    • Henk Slechte