Recensie

Ondine is een sprookjesachtig spektakel

Hoofdrolspeelster Evgenia Brendes is een ontdekking in Ondine, door het Nationale Theater en Toneelgroep Oostpool.

Een watertheater, nee, een onderwatertheater, zo ziet de Koninklijke Schouwburg in Den Haag eruit voor de zomervoorstelling Ondine. Water en zee zijn overal: in de foyers, in een nieuwgebouwd strandpaviljoen. En vooral staat het water in de orkestbak voor het podium, waar waternimfen hun rijk hebben. Ze komen eruit te voorschijn en ze duiken erin onder. In dit rijk leefde eens gelukkig Ondine, als nimf die zoals nimfen betaamt geen ziel heeft. Als nimfen een man trouwen verliezen ze hun pure nimfheid.

Het toneelstuk Ondine (1939) van de Franse schrijver Jean Giraudoux is een middeleeuws liefdesspel over de botsing tussen natuurkind Ondine en de zogenaamd beschaafde wereld. Ridder Hans verleidt Ondine en neemt haar mee naar het paleis, waar ze zich verzet tegen de hofetiquette. Regisseur Jeroen De Man maakt van Ondine een sprookjesachtig spektakel, waarin hij zelfs kans ziet enkele licht-ironische terzijdes te plaatsen over ouderwetsig en ingeleefd „toneeltoneel”, zoals hij het graag noemt.

Hoofdrolspeelster Evgenia Brendes is een ontdekking: in een prachtige mengeling van onschuld en geleidelijk toenemende wanhoop weet ze aan de ijle verschijning van nimf prachtig diepte te geven. Ze heeft een zangrijke, licht-dramatische stem. Haar tegenspeler is Joris Smit als de ridder die zijn liefde voor haar volhoudt, hoewel hij beseft dat Ondine in de hofwereld niet thuishoort. Soms gaat de tomeloze fantasie van De Man aan de haal met de verhaallijn, en verdwijnt het geheimzinnige dat Ondine bezit in een overdaad aan vondsten, exceptionele decorwisselingen en groots-theatrale ingrepen. De grote tovenaar is Mark Rietman als illusionist, de Koning der Watergeesten. Hij tovert droomwerelden te voorschijn. Gelukkig blijft de tragiek van Ondine sterk aanwezig: Brendes weet te ontroeren vlak voordat ze aan het slot weer in het water glijdt, daar ligt haar geluk. Haar rol is een ode aan de grote liefde en hoe je de stem van je hart moet volgen.

    • Kester Freriks