Recensie

Relaxed en heel lekker in dit Bali aan de Noordzee

’s-Gravenzande, juni 2018Strandtent ELEMENTSFoto: Walter Herfst Walter Herfst

Vlakbij huis en toch ineens héél ergens anders: op een fietstochtje richting Hoek van Holland voltrekt het wondertje zich vanzelf wel. Natuurliefhebbers kiezen vanuit Rotterdam voor de route door het groene Midden-Delfland en de Broekpolder. Wie een stevig aantal kilometers met de altijd weer imposante zeescheepvaart wil oprijden, opteert vanaf Vlaardingen voor het traject langs de Nieuwe Waterweg. Eenmaal bij de kust kan met de Waterbus naar de Maasvlakte worden overgestoken, met daarop de Schmickel Inn („het Balkon van Europa”, mét zingende snackbarhouder) als aanbevolen plek voor de proviandering. En van daaruit is het ook weer hooguit een uurtje doortrappen naar Oostvoorne, met het eigenzinnige restaurant Aan Zee als parel in de kroon van het lokale badleven.

Wij buigen ter hoogte van Hoek van Holland met grote regelmaat af richting ’s-Gravenzande, om via de duinopgang bij paardenpension Zee & Duin bij Elements neer te strijken. Met het ernaast gelegen De Pit zijn het de enige twee strandtenten aan dit strookje kust, maar meer ‘beachlife’ heb je hier verder ook helemaal niet nodig. Het is dat de keuken van Elements tegen zonsondergang (en soms nog wat later) sluit en je bovendien weer terug naar de stad moet, anders zou je er nooit meer uit een van die luie stoelen en banken opstaan. De uitgebreide kaart nodigt eveneens uit tot blijven. We tellen op het menu in de gauwigheid al veertig grote en kleine gerechten, en ze zijn alle even aantrekkelijk.

Voor de surfers, wandelaars en naaktrecreanten (hun zone grenst direct aan de entree) die er vroeg bij willen zijn, begint de dag bij Elements met soya-yoghurt, tosti en/of American pancakes. Van 12 tot 6 is er een verrassend aanbod aan broodjes, zoals die met ‘kip’ van de vegetarische slager, ribeye uit de smoker, shakshuka met witte bonen, hamburger van de Biesland-hoeve en falafel met rode ui en harissa.

’s Avonds schaft de pot zowel vegan als vis en vlees. Onder meer het Noordzee-vispannetje, de mosselen met tomaat en limoen, de diamanthaas met chimichurry en de wrap met zwarte bonen en guacamole kunnen worden besteld als op zichzelf staande schotels, maar in vijf ‘share’-varianten voor twee of meer eters zijn combinaties ook mogelijk.

In die hoedanigheid verschijnen ze op tafel op een plank ter grootte van een putdeksel. De onze omvat twee tortilla’s met jackfruit ofwel nangka, een van oorsprong Indiase vrucht die in het Westen nog maar kortgeleden als een ideale vleesvervanger is ontdekt, zes bescheiden stukjes diamanthaas, geroosterde groenten, Turks brood met drie verschillende dips, een royale kom aardappelwedges en een dito schaal met tabouleh. Per persoon betalen we daar 21,50 euro voor. Een tikje aan de prijs misschien, al tellen we onmiddellijk onze zegeningen. Kom er elders langs de vaderlandse vloedlijn maar eens om. Op enkele uitzonderingen na is het vrijwel overal dat daar Koning Vette Hap nog heerst.

Aan het weer kan het niet liggen dat we de hele maandagavond in ons eentje op het terras van Elements doorbrengen. De hoeveelheid uv-straling die ons ten deel valt, moet zich kunnen meten met die op bijvoorbeeld Bali. En ook als het gaat om die andere uitstraling, de sfeer, kan Elements zich gerust met deze of gene tropische beach-locatie meten, zonder overigens dat je voortdurend het idee hebt dat je in een hippie-enclave of een besloten universum van millennials bent beland. Het is er relaxed in de beste betekenis van het woord. Met dank ook de 22-jarige serveerster die net zo veel tijd heeft om over haar wereldreizen te vertellen als om het ons naar de zin te maken. We delen een trifle met walnoot, cashewnoten, banaan en aardbei, en krijgen er van haar een dikke, gevulde bonbon van witte chocolade bij, voor de broodnodige extra energie tijdens de terugreis. „Die lust u straks ongetwijfeld ook nog wel.”

Wim de Jong is culinair recensent
    • Wim de Jong