‘Bij ons thuis is er geen traditionele rolverdeling’

Spitsuur Artie Debidien (45) is leidinggevende bij een bank, haar man Danny ten Hag (43) werkt sinds kort in het onderwijs. „Mensen denken regelmatig dat ik een man ben, als ze afgaan op mijn voornaam of functie.”

Danny: „Mijn moeder is Surinaams, maar ik heb de Hindoestaanse cultuur niet zo sterk meegekregen.”Artie: „Toen ik hem leerde kennen had hij nog geen roti gegeten, haha.” Danny: „Het werd wel gehaald, maar kip met bot at ik niet.”

Artie: „Mensen denken regelmatig dat ik een man ben, als ze afgaan op mijn voornaam of functie. Een vrouw in een leiderschapspositie bij de bank zien ze niet vaak. Zeker niet één die eindverantwoordelijk is voor alle IT. Iedereen heeft blinde vlekken. Bij ons thuis is er geen traditionele rolverdeling. We willen ons allebei blijven ontwikkelen en jagen onze eigen dromen na.”

Danny: „Na 19 jaar bij de bank te hebben gewerkt, heb ik een switch gemaakt. Als ik nog iets wil, is dat het onderwijs, zei ik tegen Artie. Ik heb zelf havo gedaan en had een redelijk moeilijke jeugd. De docenten sleepten me erdoorheen. Dat was ook altijd mijn rol bij de bank: ik was er voor de mensen en niet voor de bazen. Soms was dat moeilijk. Tweeëneenhalf jaar geleden ben ik een ‘kopopleiding’ gaan doen, een verkorte lerarenopleiding. Een jaar geleden zijn we vanuit Almere naar Den Haag verhuisd en heb ik een baan gevonden in de buurt.”

Artie: „De vraag die Danny heel vaak krijgt is: waarom laat je de helft van je salaris liggen? Maar ik wist dat hij dit moest gaan doen. ’s Avonds ligt hij op de bank te broeden hoe hij die éne moeilijk te motiveren leerling kan bereiken.”

Danny: „Er is geen nine to five in docentschap. Als ik geloof in iemand, dan wil ik ervoor gaan. Dat is wel eens lastig. Maar als leerlingen dan met de eindexamenstunt je hele lokaal hebben verbouwd of met een hoedje naar school komen voor je verjaardag...”

Artie: „Ik wil álles beter maken: mensen, doelen van het leiderschapsteam en klanten. Na de mavo heb ik meao gedaan. Dat deed bijna iedereen in Monster, waar ik ben opgegroeid. Mijn eerste functie was hr-manager. Er waren nog bijna geen vrouwen in de IT. Ik ging laten zien: al ben ik een jonge Hindoestaanse vrouw en moeder, ik kan carrière maken in het bedrijfsleven. Ik was echt een insecure overachiever.”

Danny: „Mijn moeder is Surinaams, maar ik heb de Hindoestaanse cultuur niet zo sterk meegekregen.”

Artie: „Toen ik hem leerde kennen had hij nog geen roti gegeten, haha.”

Danny: „Het werd wel gehaald, maar kip met bot at ik niet.”

Artie: „Ik ben op jonge leeftijd getrouwd, zoals gewoon was in de Hindoestaanse cultuur begin jaren negentig. Toen ik 24 was, ben ik eruit gestapt. Dat heb ik echt afgedwongen. Ik wilde autonoom zijn en zelfstandig. Nu heb ik het beste van twee werelden. Mijn man ziet eruit als een Hindoestaan, maar hij is in zijn opvattingen een ruimdenkende Nederlander. In het begin merkten we het wel, de verschillen. Ik had nog bijgeloof en rituelen. Je ondergeschikt opstellen richting familie zit er heel diep in. Danny kan dat goed spiegelen. Je hebt je eigen grens, zegt hij. Door hem kan ik echt mijn beste zelf zijn.”

Wereldgerechten van Knorr

Artie: „Om half zes start ik met mailtjes lezen in bed. Danny gaat er meestal eerder uit. Om half acht ben jij wel beneden.”

Danny: „Dan ben ik al lang weg schat! Rond kwart over zes ga ik uit bed. Dan zoek ik mijn outfit uit en ga ik douchen, scheren.”

Artie: „We drinken eerst samen koffie op de kamer.”

Danny: „Volgens mij was het jouw beurt, zeggen we dan. Wie dat het eerste zegt, haalt de koffie. Rond zeven uur maak ik mijn brood. Kwart over zeven loop ik naar de auto.”

Artie: „Ik heb dan de agenda al bijgewerkt, mailtjes en vergaderstukken doorgelezen. Er zijn toch zo’n 300 mensen die vragen kunnen stellen, zeker bij IT gaat dat 24 uur per dag door.”

Danny: „Rond half vijf rijd ik weg van school. Dan ga ik boodschappen doen, of ik vraag het de kinderen.”

Artie: „Sinds we in Den Haag wonen komt het wel vaker voor dat ik kook en daarna weer verder werk. Danny maakt wereldgerechten van Knorr, ik kook echt Hindoestaans of Italiaans. Als de jongens gaan koken zijn het gebakken eitjes en burgers die worden geflipt. Echt mannenvoer.”

Danny: „’s Avonds speel ik telefoonspelletjes met de jongens. Sporten doe ik niet heel regelmatig. Soms volleybal ik op vrijdagmiddag met de docenten. Maar toen we moesten kiezen waar we heen gingen op werkweek heb ik wel ingevuld: ‘de Ardennen alleen in noodgevallen’.”

Artie: „Mijn jongste is net lid geworden van dezelfde sportschool. We hebben ontdekt dat er op zaterdagavond niemand gaat, dus dan gaan wij. We doen krachttraining en kletsen bij in het zwembad of bubbelbad.”

Danny: „We hebben onze date nights in het weekend, met en zonder kinderen. Dan pakken we de fiets en gaan we lekker eten, drinken we nog ergens cocktails of we gaan naar de bios.”

Artie: „Sinds we hier zijn komen wonen voelt het veel meer alsof we vier volwassenen zijn in een stad met reuring. Al hebben we nog steeds ‘bibliotheekdag.’ Toen de jongens klein waren, deden we bibliotheekje na. Zij zaten dan te studeren en wij te werken, met laptops en boeken op tafel. Iedereen was stil. Dan konden ze de stilte alleen doorbreken met een hulpvraag, lastige situaties op school bijvoorbeeld. Nu gaan we vaak ergens lunchen.”

Danny: „De rode draad is dat we elkaar vrijlaten in onze aspiraties, elkaar helpen ontwikkelen en zorgen dat het niet ten koste gaat van iets. We hebben in het verleden een au pair gehad, nu hebben we een huishoudster. Ik doe ook wat meer taken die ik niet per se leuk vind. Koken. De was.”

Artie: „Bij ons is er heel veel ruimte voor het individu, maar samen zijn we sterk.”

    • Rolinde Hoorntje