Opinie

    • Mirjam de Winter

BOE!

Rotterdam gaat de strijd aan met de spookfietser. De wat? De spookfietser. Op het fietspad van de Erasmusbrug heeft de gemeente in grote witte letters op het asfalt gespoten: „Roep BOE tegen spookfietsers.” Ook zijn op het fietspad grote pijlen met de rijrichting aangebracht en ‘duimpjes omhoog’ voor wie wél de goede kant opfietst. Nou is het natuurlijk best wel gevaarlijk om op een drukke en steile Erasmusbrug tegen het verkeer in te fietsen, maar kom nou zeg, een campagne tegen spookfietsen? En dan je eigen burgers aansporen om tegenliggers uit te jouwen? Er moeten toch belangrijkere onderwerpen zijn om voor te strijden in een stad als Rotterdam? En altijd weer die zalvende bevoogding van bovenaf.

Bovendien zijn heus niet alle spookfietsers verkeershufters. Zo fiets ik zelf regelmatig tegen het verkeer in, maar vooral daar waar het rustig is en als de officiële route even niet zo praktisch blijkt. Een enkele keer krijg ik commentaar en soms zelfs een vinger van een tegenligger, die op zijn of haar beurt overigens een dikke middelvinger terug kan verwachten. Verder ben ik namelijk een heel keurige Rotterdamse burger, die zich nog maar zelden iets permitteert op het gebied van burgerlijke ongehoorzaamheid. Dus laat mij af en toe even lekker spookfietsen op een verder leeg fietspad, verdorie!

Maar kennelijk is het dus een serieus probleem. Op Instagram heeft een geërgerde fietsgebruiker zelfs een speciaal account aangemaakt voor het ‘namen & shamen’ van spookfietsers. Rotterdammers worden opgeroepen om (liefst herkenbare) foto’s van ‘heterdaadjes’ te posten.

Nog gekker: ik ben door de politie achtervolgd tot aan mijn voordeur vanwege zo’n heterdaadje. Ze hadden me bij de stoplichten op de Stadhoudersweg zien oversteken op een plek waar voor fietsers eenrichtingsverkeer bleek te gelden en de achtervolging ingezet. Ik was me van geen kwaad bewust, stak er al twintig jaar dagelijks over en heb nooit begrepen dat dat verboden was. De politieman hield het godzijdank bij een preek en een waarschuwing, maar wees me toch ook nog even op mijn gebrek aan verantwoordelijkheid als ouder, omdat ik het slechte voorbeeld zou hebben gegeven aan het kind dat achterop mijn fiets zat.

Waar een ander zich ergert aan burgerlijk ongehoorzame fietsers als ik, erger ik me mateloos aan de betutteling van de Rotterdamse fietser. Applausmachines langs het fietspad, stoplichten die tegen me praten of ‘slimme’ fietsinformatiepanelen die me de snelste route wijzen. Ik vind het – hoe goed bedoeld ook – allemaal te gek voor woorden. Laat me gewoon! Als Rotterdam echt een fietsvriendelijke stad wil worden, moet ze allereerst vooral eens serieus werk gaan maken van het eeuwige tekort aan fietsparkeerplaatsen in de stad. Op de Coolsingel bijvoorbeeld of achter het Centraal Station (met ook plekken voor fietsen met krat en bakfietsen alstublieft?). En maak ook dan maar eens haast met die fietsnietjes of fietsbeugels in onze straat, waar we al bijna 100 jaar op zitten te wachten. BOE!

Mirjam de Winter (@mirjamdewinter) is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.

    • Mirjam de Winter