Brieven

Brieven 21/6/2018

Alcoholgebruik

Voetbalkamp

Met een kater lees ik het artikel over drankgebruik, waarin wordt beschreven hoe drank in de nerven van de samenleving zit (Waar moet op gedronken worden?, 16/6).

Dit weekend was ik op het voetbalkamp van mijn zoontje van 9 jaar. Met zijn allen rond het kampvuur. Ze draaiden muziek: „Ik denk aan mijn kratje bier, dat geeft mij veel plezier”, hoorde ik.

Het leek me niet geschikt voor deze doelgroep, en ik heb dat aangegeven bij de leiding. Er volgde een discussie, waarbij een paar mensen zelfs wegliepen. Kinderen pikken dit soort teksten op. Zo stop je het letterlijk in hun nerven.

Hoe kunnen we de voetbalclub, een belangrijke pijler in het leven van kinderen, een omslag laten maken, en visie laten uitdragen over drankgebruik? Hoe gaan de voor- en tegenstanders goed met elkaar in gesprek? Of is het een bredere vraag naar bewustzijn?

Berberschrift

Weer op school

Graag voeg ik een paar bonen toe aan het bevlogen verhaal van Mohammed Benzakour (Eén tuinboon maakt nog geen erwtensoep, 16/6). Ik herken veel, maar deel niet helemaal zijn pessimisme over de huidige beheersing van het Berberschrift door een „handjevol academici en romantici”.

Wij zwerven al sinds 1996 in het zuiden van Marokko, in de Anti-Atlas, waar de grootste groep Berbers van Marokko woont. (De meeste Berbers die in Nederland wonen komen uit het noorden, de Rif.) Onze tochten met kleine tentjes en muildieren maken wij onder leiding van steeds hetzelfde groepje Berbers uit die streek. Zij spreken onderling het Tashelhiyt, de Zuid-Berbertaal, maar schrijven dat nog in het Arabische alfabet, zoals dat gebruikelijk was en nog vaak is. Onze vrienden, 45 à 55 jaar oud kennen inderdaad het oude Berberse alfabet niet. Hun kinderen echter krijgen Tashelhiyt op school. Wij hebben op onze tochten vele schooltjes bezocht en overal wordt daar nu het Berbers onderwezen, in spreken en schrijven. De taal is sinds 2011 officieel erkend in Marokko, inclusief het alfabet. Er zijn dus ook Berberschoolboeken.

Een nieuwe generatie leert in elk geval het Berberschrift. Of ze dat dagelijks gaan en blijven gebruiken, kortom: of er genoeg bonen zijn om een goede soep te maken, is de vraag. Maar wie weet!

Donald Trump

Showman in Witte Huis

De gedachte dat premier Rutte en minister Kaag binnenkort een beleefdheidsbezoek brengen aan de heer Trump staat mij tegen.

Wie het optreden van de bewoner van het Witte Huis sinds diens aantreden beziet, kan maar tot een conclusie komen: het ambt van president van de Verenigde Staten is nog steeds vacant.

Trump is het beste bewijs voor de stelling dat veel geld nog niet garant staat voor een behoorlijke opvoeding, laat staan innerlijke beschaving. Zelfs van de internationale politiek maakt hij een Broadwayshow.

Het wordt tijd dat Europese politici zelfrespect opbrengen en hun aandacht wijden aan de politieke agenda van ons werelddeel. Laten we daarom gebruik maken van het recht van petitie zoals neergelegd in de Grondwet en een beroep doen op de heer Rutte en mevrouw Kaag om hun bezoek aan Washington af te zeggen. Er is daar geen president, slechts een showmaster.


oud-CDA-senator

Referenda

Derde keuze

Frank Hendriks pleit om het referendum te behouden als een ‘fatsoenlijk ventiel voor gereguleerd stoom afblazen’ (19/6). Een erg negatieve invulling en niet echt een waardering voor het Volksempfinden. Beter lijkt me om het referendum te behouden maar naast ‘ja’ en ‘nee’ een derde keuze toe te voegen: ‘dit onderwerp vind ik te ingewikkeld om met ja of nee te beantwoorden’. Dat zorgt voor een meer genuanceerd beeld van wat ‘de burger’ vindt en maakt dat notoire referendumweigeraars (zoals ik) ook gaan meedoen. Overigens vond het ministerie van Binnenlandse Zaken het niet van belang om op een voorstel als dit te reageren. Leve de inspraak?

    • R.H. van de Beeten
    • Laura Meijer
    • Cilia Hogerzeil
    • Ronco Muller