Hartige groenten

Ewoud Sanders

Illustraties iStock

Vorige week vroeg ik hier naar „waargebeurde, decente voorbeelden” van e-mailafsluitingen. Ruim honderdvijftig lezers reageerden, wat ruim driehonderd ondertekeningen opleverde.

Zelf ben ik een saaie mailondertekenaar. In mailtjes aan mensen die ik niet ken gebruik ik altijd: met vriendelijke groet. Als de mailwisseling wat langer duurt, verandert dat soms in: hartelijke groet. Die overgang ligt gevoelig. Als iemand anders overstapt op met hartelijke groet of hartelijks, dan maakt het een afstandelijke indruk om vast te houden aan vriendelijke groet. Ik kijk dus meestal goed naar die ondertekening – dat hoort bij de huidige mailetiquette.

Het gaat ook weleens mis. Onder mijn berichten aan vrienden en vriendinnen kan van alles staan: bijvoorbeeld alle goeds, lieve groet, warme groet, liefs of veel liefs, maar vaak simpelweg xx – al dan niet met iets ervoor. In grote drukte heb ik weleens een zakelijk bericht aan een vrouwelijke ambtenaar bij een ministerie ondertekend met xx. In het #MeToo-tijdperk had dit onaangename consequenties kunnen hebben.

Wat opvalt aan die honderden inzendingen is de behoefte aan variatie en originaliteit. Ooit waren er tamelijk strikte regels voor de aanhef en afsluiting van een brief. Voor de aanhef onder meer: geachte, hooggeachte en weledelgestrenge. Voor de afsluiting: hoogachtend, met de meeste hoogachting, enzovoorts. Inmiddels lijkt het erop dat zowel bedrijven als particulieren zich door een karakteristieke afscheidsgroet proberen te onderscheiden.

Voorbeeld van een bedrijf in zonnepanelen: met energieke groet. Van een meubelbedrijf: met houtelijke groet. In een klacht aan de NS: met vertraagde groet. Een vegetariër meldde: „Ik zet regelmatig hartige groenten onder mail aan vrienden en vrolijke kennissen. Toen ik nog in Groningen woonde, gebruikten we vaak: groetn oet Grunn of Grönn.” Zulke locatietoevoegingen komen vaker voor. Zoals: Gooise groet, Mokumse zwaai en groet uit Zwollywood. Pseudodialecten lijken ook populair: groetens, groet’n, groetjens, groetels, hou hom skuins (nep-Afrikaans voor: hou je haaks) en tot zientjes.

Omdat ik erg veel tikfouten maak, beperk ik me soms tot vrgr en hgr – oogt lui maar scheelt tijd. Dergelijke afkortingen zijn sommige mensen een doorn in het oog. Een lezer schreef: „Het is twijfelachtig of dit in de decente categorie valt, maar jaren terug ben ik begonnen om mvrgr-mails te beantwoorden met als afsluiting: mewtig. Het duurde zeker een half jaar voordat iemand mij vroeg waar dat voor stond. ‘Met een warme tongzoen in gedachte’ ontlokte bij mijn collega (overigens ook een man) een welgemeend ‘gatverdamme’. Af en toe wordt er nog naar gevraagd.”

Interessant vond ik deze, die wordt gebruikt door vrijmetselaars: met Br ... Gr ... wat staat voor met Broederlijke Groet.

Greetz, grijnsgroet, groet!, groetend, groetje, groets, groetsels, groettt, grtz!, hartegroet, met cordiale, frisse, grote, goede, kleurrijke, kordate, opgeruimde, schone, vrolijke, zonnige groet: de mailende mens leeft zich uit. Ook in poëtische afsluitingen, zoals: zon op je pad. En met aanmoedigingen als: moedig of dapper voorwaarts.

In opkomst onder jongeren, vooral in app-groepen: boks! Het zwaai-icoontje wordt natuurlijk ook veel gebruikt. Tot slot twee afsluitingen die volgens de inzender worden gebruikt door „een klein religieus genootschap voor geweldloze conflictoplossing”: vredesgroet en vredelijke groet.

Voor nu, tot de volgende keer. LatOr!

schrijft elke week over taal. Twitter: @ewoudsanders
    • Ewoud Sanders