Recensie

‘Material girls’ zetten een kraak

Misdaadfilm ‘Ocean’s 8’ – nu met vrouwen in de ensemblecast – valt in herhalingen. Steven Soderberghs stijlgevoel wordt node gemist.

Sandra Bullock (links) en haar handlangsters in ‘Ocean’s 8’.

Aan het begin van Ocean’s 8 zegt Debbie Ocean, die net een gevangenisstraf heeft uitgezeten, dat zij haar leven zal beteren. De kijker weet wel beter; dit is immers de vierde film in de Ocean’s Eleven-reeks waarin oplichters onder aanvoering van gentleman-boef Danny Ocean casino’s beroven.

Debbie (Sandra Bullock) is Danny’s zus en heeft in de gevangenis vijf jaar de tijd gehad om de perfecte overval te bedenken, waarvoor zij zeven (etnisch diverse) vrouwen rekruteert. Deze ‘Ocean’s 8’ willen tijdens een exclusief gala in het Metropolitan Museum in New York een zwaarbewaakte, peperdure diamanten Cartier-halsketting stelen.

Zoals gebruikelijk laat de film de voorbereiding, uitvoering en nasleep van deze ‘heist’ zien. Dat levert een plezierige maar weinig baanbrekende film op, waarbij het stijlgevoel van Soderbergh, die de eerste drie delen regisseerde, node wordt gemist. Ocean’s 8 leunt zwaar op de eerdere films maar dan nu met vrouwen in de hoofdrol. Zo heeft Debbie net als Danny in Ocean’s Eleven een wraakmotief: ze wil zich wreken op de ex die haar belazerde. Er zijn storende onaannemelijkheden, zoals een ICT-beveiligingsexpert die op een vreemd mailtje klikt, en met het feministische gehalte valt het tegen. De vrouwen staan weliswaar hun mannetje, maar worden ook nadrukkelijk getoond als ‘material girls’, die verzot zijn op glamour en luxe. Is dat winst?

    • André Waardenburg