Recensie

Sterk Amsterdams debuut van Rotterdamse chef Lahav Shani

Lahav Shani, vanaf september chef-dirigent in Rotterdam, debuteerde dit weekend voor het Concertgebouworkest. En ook dat liet hij schitterend spelen.

Dirigent Lahav Shani

Vlak voor hij in september aantreedt als chef-dirigent van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, maakte Lahav Shani vrijdag zijn debuut bij de grote concurrent, het Koninklijk Concertgebouworkest. Net als zijn voorganger in Rotterdam, de onlangs uitgezwaaide Yannick Nézet-Séguin, heeft Shani in zijn contract een clausule van ‘geografische exclusiviteit’: het is niet de bedoeling dat hij gedurende zijn chef-schap de Amsterdammers dirigeert. Yannick stond dan ook nog nooit voor het Concertgebouworkest. Shani, kort voor de beperking van kracht wordt, dus wél.

Kitsch

Op de Chaconne voor strijkorkest van Penderecki, onderdeel van diens Requiem, drukte Shani meteen zijn stempel. Hij creëerde een gedetailleerd, retorisch sterk betoog met uitgesproken contrasten en een gelaagde orkestklank. Bij het Concert in d (BWV 1052) van J.S. Bach, dat Shani van achter de vleugel dirigeerde, pakte diezelfde benadering veel wisselvalliger uit. Pianistisch gezien schortte het in de hoekdelen aan een mespuntje extra elegantie, al was het samenspel met het orkest erg goed. Maar de hortende, dynamische lezing van het Adagio riekte naar kitscherige romantiek.

Expressionistische meesterproef

Het vroege symfonische gedicht Pelleas und Melisande van Schönberg is geen dagelijkse kost, maar veertig minuten expressionistische laatromantiek bleek precies wat Shani nodig had om alle twijfel weg te nemen. Het kon soms nog zachter, maar vooral liet Shani het enorme Concertgebouworkest in alle geledingen schitterend spelen.

De hypercomplexe maar eloquente hart-op-de-tongmuziek paste hem perfect: vervoerende solomomenten en zinderende tutti wisselden elkaar razendsnel af, met meeslepend resultaat. Hoewel er duidelijk sprake leek van chemie tussen orkest en dirigent keert Shani dus voorlopig niet terug: komende jaren is hij exclusief in Rotterdam te zien en horen.

    • Joep Stapel