Opinie

    • Wilfried de Jong

Medelijden met Messi

Er staan drieëndertig camera’s gericht op het strafschopgebied. Messi is in veelvoud gevangen. De hele wereld ziet hem staan. Hij kijkt naar de grond, met de handen in z’n zij. Geen fijn beeld. Messi hoort op drift te zijn en met korte pasjes onnavolgbaar langs verdedigers te razen.

Messi is een paar meter verwijderd van de penaltystip. De bal ligt er al op. Het kalkrondje oogt onberispelijk, het is nog niet gebruikt in de wedstrijd van Argentinië tegen IJsland.

Zo dadelijk gaat het vonnis voltrokken worden door de beste voetballer ter wereld. Miljoenen televisiekijkers schuiven naar het puntje van hun zitting, als ze al niet zijn gaan staan.

Onder Messi’s voetbalbroek steken witte knokkelknietjes uit; ze maken zijn benen ouder dan ze in werkelijkheid zijn.

Bij zijn acties tijdens een wedstrijd liggen we altijd achter bij Messi. Hij heeft de gave om in split seconds iets te doen wat niemand anders verzint. Hij is de verdediger – en ook de kijker – vaak te snel af met zijn idee en uitvoering.

Waar wij nog nadenken, heeft Messi al gehandeld.

In afwachting van de strafschop is er tijd om te piekeren. Dat is niet in het voordeel van Messi. Wat zal er allemaal door zijn hoofd schieten? Die ene ontbrekende beker in zijn prijzenkast, het audiovolume van de televisies in Buenos Aires, zijn matige spel van de afgelopen 65 minuten?

Niemand kan zijn eigen hersens uitzetten, ook Messi niet. Denkt hij aan de strafschoppen die hij nam op de geheime training, aan de keren dat hij er tijdens wedstrijden eentje miste? Zou de IJslandse keeper al zijn strafschoppen bestudeerd hebben? Of ziet Messi de drie doelpunten van Ronaldo voorbijflitsen?

Op zo’n vijf meter van de bal staat Messi nog steeds met de handen in z’n zij. De scheidsrechter loopt naar de keeper en gebaart dat hij netjes op de doellijn moet blijven.

De stilstand is bijna voorbij. De scheidsrechter doet een paar passen opzij en blaast op zijn fluitje.

Tijdens de eerste meters van zijn aanloop kijkt Messi nog naar de bal. Hoe hij gaat schieten zit vermoedelijk in zijn hoofd. De bal vertrekt van de stip, halfhoog, maar niet hard en ook niet ver genoeg in de hoek.

De keeper duikt de goede kant op en stopt de penalty. Het stadion is in shocktoestand.

Messi draait zich om en loopt in wandelpas het strafschopgebied uit. Na zo’n desastreus ongeluk moet je eigenlijk direct door naar een trauma-afdeling. Controle van hoofd, hersens, bloeddruk en hart. Plakkertjes op de borst.

Messi moet door.

Er komt alweer een bal zijn kant op gerold. Een van de camera’s weet hem van dichtbij te vangen. We zien hoe hij over zijn voorhoofd wrijft en dan een pluk haar naar achteren strijkt. Na zo’n mislukte penalty krijgt iedere beweging een nieuwe betekenis.

Het is de allereerste keer in mijn leven dat ik medelijden heb met Messi.

Wilfried de Jong is schrijver en programmamaker.
    • Wilfried de Jong