Opinie

    • Hugo Camps

Zoek een held

De ondergangsfilosofen herhalen zichzelf: „Het WK leeft niet in Nederland.” Uit beleefdheid willen ze nog de Marokkanen en de Belgen op afstand volgen, maar echt samenvallen is er niet bij. Het is alleen een soort nieuwsgierigheid.

Het is de teneur van commentatoren en analisten, van radio en televisie. Ik geloof er geen snars van. Hoe zou een voetballand als Nederland onverschillig kunnen blijven bij het belangrijkste eindtoernooi voetbal? Dat zou neerkomen op verkrachting van het eigen oerinstinct. Oranje staat decennialang bovenaan in de canon van de Nederlandse samenleving. De minister-president die zich tot weinig bekent, weet dat. Hij bekende zich zowaar tot fan van de Rode Duivels. Een onvoorzichtige uitspraak die aantikt bij zijn Marokkaanse onderdanen. Noem het diplomatiek wildplassen.

‘Russia 2018’ leeft ook in Nederland, maar het wordt zo goed mogelijk stilgehouden onder een deken van schaamte. Het officiële voorbehoud voor Poetin en zijn regime is al bij de opening van het WK weggerafeld. Het gaat niet langer over democratie en mensenrechten, het gaat om bal en man, om incidenten bij de nationale selecties en doelpunten. Het 21ste WK voetbal ontstijgt, zoals altijd, morele principes en bezwaren. Doe daar dan ook niet hypocriet over, kijk lekker mee naar de wedstrijden met hun vlagvertoon en protocollaire franje. Zoek een held, want dat is waarop iedereen wacht. Zoals de Kameroener Roger Milla geschiedenis werd op het WK 1990 in Italië. Zijn danspasjes aan de cornervlag zijn gedurende jaren in voetbalgekke landen nagebootst. Zou Mark Rutte zich dat nog herinneren? Weet hij überhaupt wat een cornervlag is of denkt hij dat die stok er staat om de was te drogen?

Louis van Gaal heeft weer eens zijn groot voetbalhart laten spreken. Hij treedt op in een promofilmpje ter ondersteuning van de Marokkaanse selectie. Hij brabbelt een paar kreupele zinnen in het Arabisch en eindigt zijn videoboodschap met „Yallah!”. Geweldig! Louis was, zoals in alle grote momenten van zijn leven, rood aangelopen. Boze tongen denken dan altijd aan een paar flesje Douro. Natuurlijk is Van Gaal geen fan van het Marokkaanse voetbal, maar hij wil de spelers die in Nederland zijn opgegroeid een steuntje geven. Ik denk dat de overgrote meerderheid van de samenleving hem daarin volgt. Kut-Marokkaantjes worden in de sport vanzelf volwaardige burgers.

De afwezigheid van Nederland op dit WK is niet alleen te verklaren door metaalmoeheid van een generatie. Het ontbrak Oranje vooral aan passie en zelfvertrouwen. De openingsdag van het WK was geen propaganda voor het voetbal. De forfaitscore van het Russische team tegen Saoedi-Arabië was geen garantie voor de toekomst. Het was een wedstrijd zonder het oude Russische torment. Op zijn Nederlands, zeg maar. De Saoediërs speelden als paddenstoelen. Alleen voor glundermachine Vladimir Poetin was het de voltooiing van een mooi feestje.

De FIFA heeft Noord-Amerika gekozen voor het WK 2026. Marokko was ook kandidaat, maar had te weinig miljarden in de aanbieding. Alweer een gemiste kans voor Afrika. Dat van de FIFA geen erkenning krijgt als productiehuis van voetbal. Afrika blijft institutioneel verweesd in grote sportorganisaties. Het is een imperialistisch restant van de geschiedenis. Abdicatie van het gelijkheidsprincipe. Rusland, Qatar, Amerika: geld bepaalt de sportieve feestjes. Ik omhels elk initiatief voor een WK van arme landen.

Hugo Camps is journalist, columnist en schrijver.
    • Hugo Camps