WK ontbrandt met vorstelijke show van Iberische buren

Poule B

Een hattrick van Ronaldo, een gloednieuwe bondscoach bij een als vanouds combinerend Spanje. Het WK is nu echt begonnen met Portugal - Spanje: 3-3.

De Portugese aanvoerder Ronaldo in duel met drie Spanjaarden: Jordi Alba, Gerard Piqué en keeper David de Gea. Foto Javier Etxezarreta/EPA

De dramatiek in de aanloop van de aantrekkelijkste groepswedstrijd van dit WK werd vrijdagavond moeiteloos geëvenaard in negentig minuten zindering tussen Portugal en Spanje in de subtropische speelstad Sotsji. Een hattrick van Ronaldo, een sublieme vrije trap als 3-3. Twee goals van Diego Costa, een vlammende bal op de lat, een twee dagen geleden aangestelde bondscoach die debuteerde in een buurlandenstrijd die boeide tot het eind.

Het feitelijke belang van het duel in groep B was het ontlopen van de vermoedelijke poulewinnaar Uruguay uit poule A in de achtste finales. Bijna pakte Portugal nog de volle buit, met een slalommende Quaresma en een geschampte kopbal van Ronaldo tot slot. Hij is nu 33 jaar, alle hoofdprijzen gewonnen, alleen de wereldtitel nog. Onmogelijk met Portugal? Wie weet.

Zijn benutte penalty, zelf versierd, betekende het achtste eindtoernooi op rij met een goal. Een counter daarna, vier Portugezen tegen drie Spanjaarden, werd te traag afgerond door Guedes na onbaatzuchtig breed leggen van Ronaldo. Misbaar volgde, begrijpelijk. Twee minuten later kapte en draaide de Spaans-Braziliaanse spits Diego Costa zich met het beresterke lijf en twee man voor zich tot een schot, dat tegen de goede kant van het zijnet kwam: 1-1. Overtreding op Pepe? De videoref vond van niet, scheidsrechter Gianluca Rocchi volgde. Interpretaties blijven, discussie ook. Spanje kwam hier goed weg.

Daarna zwijnde Portugal, met een fantastisch knal uit de stuit van Isco, die via onderkant lat midden op de doellijn plofte; geen goal zei de Hawkeye-technologie die via het horloge om de pols van de Italiaanse arbiter communiceert. In de rebound nog hands van Pepe, fladderend met de armen maar kennelijk als niet opzettelijk beoordeeld.

Het WK begon pas echt, nu, met deze toplanden in een topduel dat voorbijflitste. De EK-winnaar van 2016 tegen de wereldkampioen van 2010. Vlak voor rust de 2-1 van Ronaldo, zijn tweede. Met dank aan een blunder van David de Gea. de man die onmogelijke ballen kan stoppen.

En het voorspel was al zo tumultueus. Zo Spaans, of shakespeareaans. Koninklijk bedrog, principes, een rollende kop. Bondscoach Julen Lopetegui die daags voor het WK uit zijn functie werd ontheven, de Spaanse voetbalbond die diens geniepige overgang naar Real Madrid niet over zijn kant liet gaan. Toen ‘de Koninklijke’ dinsdag de komst van Lopetegui naar buiten bracht, was de bond volgens voorzitter Luis Rubiales vijf minuten eerder pas op de hoogte gesteld van de toekomstplannen van de bondscoach die een maand daarvoor nog twee jaar bijtekende. Woensdag gehaktdag, weg Lopetegui.

Dat allemaal dus in drie doldwaze dagen in Krasnodar. Aanvoerder Sergio Ramos, elke andere dag van het jaar middelpunt van controverse, sprak donderdag zalvende woorden. „Het is een tijd van gevoeligheden geweest, sommigen zijn daar verdrietig van geworden maar we moeten dit naast ons neerleggen.” Hij vergeleek, vlak voor hij wegliep, de sfeer op de persconferentie met die op een uitvaart. „Dit is een WK hoor.”

Fernando Hierro, technisch directeur bij de bond, nam de plek in de dug-out over. Hij kan na één maand bondscoachschap de wereldtitel winnen, krankzinnig. Maar zover is het nog lang niet. Ontreddering dreigde toen Spanje met 2-1 achter de kleedkamer opzocht, vier jaar en drie dagen nadat de ploeg in Salvador de Bahia lamgeslagen door Oranje de uitschakeling in de groepsfase van het WK 2014 over zich afriep.

Maar Spanje bleef zoeken, bleef combineren zoals het al decennia doet met akelige precisie en stijlvastheid. De gelijkmaker kwam, een vrije trap diep in de zestien, voorgekopt door Busquets en binnengegleden door – weer – Diego Costa. Even later, prachtige trap van Nacho buiten de zestien: 3-2. Silva stak nog diep op de opkomende back Jordi Alba. die de bal terugtrok – mistrap Costa, naast.

Maar het moest, alsnog, de wedstrijd van Ronaldo worden. De passen achteruit, het broekje opgestroopt, de wreeftrap, de dip. Kruising, 3-3. Onovertroffen.

    • Bart Hinke