Opinie

    • Youp van ’t Hek

Humberto Twan

Op de een of andere manier ben ik gek op tranen. Iemand de nieuwe trainer van Real Madrid zijn anderhalf uur durende applaus in ontvangst zien nemen? Vooral de gebeitelde snik in zijn gezicht was fascinerend. Het was op de dood van zijn moeder na de zwartste dag uit zijn leven. Op staande voet ontslagen als Spaanse bondscoach. Ja, ja, het is wat. En nu die baan van drie miljoen per uur. En er dreef op dat moment ook nog een Aquarius op de Middellandse Zee. Dat maakt natuurlijk ook emotioneel. Zeker als in Antarctica de ijskap als een razende smelt. Ik hou het ook niet droog.

Televisietranen zijn mooi. Deze week volgde ik met veel plezier het gedoe bij RTL. De beroepspubers Johan Derksen en René van der Gijp hebben in hun voetbalprogramma goed gekruid gehakt gemaakt van het megalomane afscheidsweekje van Humberto Tan. Daarin zongen allerhande tragische dwergen valse liedjes over vriendschap voor de ontslagen presentator. Liedjes die zo verschrikkelijk waren dat Humberto keer op keer begon te snikken. Hij huilt trouwens net zo gemakkelijk als dat hij lacht.

Ik ben gek op leedvermaak en edelkitsch en heb alle vijf afscheidsuitzendingen van Humberto bij RTL gezien. Ben er zelfs goed voor gaan zitten. En ik kan u zeggen: Gijp en Derksen waren nog mild. Het was genant en verschrikkelijk. Er zat ook nog een conference van mijn collega Peter R. de Vries in. Ieder zijn vak. Ik begin voorlopig geen misdaadprogramma. Hij ook niet trouwens.

De schrobbering van Gijp en Derksen aan het adres van RTL was zo verschrikkelijk terecht. Iemand moet toch gewoon hardop op de televisie zeggen dat iets niet kan. En nu gaan allerhande fatsoensrakkers zeuren dat Johan de vrouw van Humberto er buiten had moeten houden. Dat doet Humberto namelijk zelf ook al jaren.

Wie die fatsoensrakkers zijn? De tutmutsen van RTL Boulevard bijvoorbeeld. Die hebben zelf geen enkele moeite met het uitzenden van een illegaal verkregen filmpje van een voetballer die een meisje kust in een parkeergarage. Of van een presentatrice die niet met haar eigen man in een kroeg zit te vozen. Plus al het andere discrete echtscheidingsnieuws dat ze kwijlend tegen hun kijkers bazelen. Die roddelkonten vinden dat René en Johan te ver zijn gegaan. Als dat geen humor is?

Het is simpel. Humberto had gewoon na de laatste uitzending tegen de drie overgebleven kijkers ‘bedankt’ moeten zeggen. En niet als een snikkende Toine van Peperstraten, maar gewoon vrolijk. Tot ziens bij een ander programma. Meer niet. Maar dit feestweekje was gewoon zielig.

Wat gaan we doen als Matthijs stopt? Een verrassingsjaar? Een weekje nationale rouw? Alle zenders een avond op zwart? Hoe is Sonja ooit vertrokken? De grote Sonja Barend met haar tientallen miljoenen kijkers. Wat kreeg Willem Duys? Mies??

En nu komt Twan bij RTL. Of het hem gaat lukken? Ik vrees van niet. Hij is te slim. Niet alleen voor de RTL-kijkers, maar ook voor de directie. Die misbruikt liever obesitasdragonders en wankele kneuzen die aan de financiële afgrond zitten. Wat voor afscheid krijgt Twan in december? Ik ben zeer benieuwd.

Als twee mensen niet verdedigd hoeven te worden zijn het Gijp en Derksen, maar dit stukje gaat dan ook niet over hen maar over al die sneue jankerds in de media met hun lauwe krokodillentranen. Kortom: het afscheidsweekje van Humberto was een meelijwekkende vertoning. Niks meer, niks minder.

Drie weken geleden nam mijn collega Paul van Vliet na een carrière van meer dan vijftig jaar afscheid van het theater in een bomvolle Haagse schouwburg. Een theater dat hij de afgelopen jaren iedere zondagmiddag uitverkocht. Paul van Vliet: bijna drieëntachtig en kaarsrecht. En geen traan gelaten. En niet één onoprechte collega met een vuig lied over vriendschap. En ook niemand met een amateuristische roast. Paul maakte een diepe buiging en vertrok. Ik herhaal nog een keer het aantal jaren: Vijftig. En al die jaren alles uit het hoofd. Niks gekakel van de autocue. In overvolle zalen in Nederland en Vlaanderen. Paul en Humberto: verschil moet er zijn.

    • Youp van ’t Hek