Opinie

    • Auke Kok

Zwemmen op het dak van Amsterdam, waarom niet?

Ik ben er al, sterker nog, ik sta er bovenop. Daarmee behoor ik tot de voorhoede van de elite die hier binnenkort verrukkelijk bevoorrecht zal zijn. Niet alleen ín Soho House namelijk heb ik al rondgelopen, ik sta potdorie met verwaaide haren óp het dak van Soho House en waan me zo precies waar de eigenaar van de Britse members only-onderneming mij hebben wil. On top of the world in hartje Amsterdam. Ik zie de Oude Wester en het Paleis, maar meer nog, ik kijk neer op de oude stad. Neerkijken is hot, elitair zijn het nieuwe normaal – toch? Verheven ben ik als potentieel lid van Soho House, de sociëteit voor creatievelingen die Amsterdam nog een stukje on-Nederlandser zal maken dan het inmiddels al is.

Achter mijn rug, geloof het of niet, bevindt zich een zwembad. Nu nog bedekt met spaanplaten maar straks gevuld met hemelsblauw water. Rondhangen in zwembroek, met zonnebril en drankje, business-to-business babbelend met andere vrije geesten uit onze metropool, hoe leuk is dat?

Londen, gewend aan exclusieve clubs, had er al lang een, New York kent een Soho House, Berlijn ook en over enige weken kun je ook in Amsterdam op veilige afstand van gewone mensen over je lekkere gekke vak praten. Voordat ik op het dak belandde liep ik langs meeting rooms die geen vergaderruimte mogen heten, door de gym die geen alledaags sportzaaltje is, ik zag een yogaruimte, ik liep langs hotelkamers met prijzen waarvoor gewone mensen een week onder de pannen zijn. En ja, ik was in een filmzaaltje waar ik, als ik lid word voor een fiks bedrag, de nieuwste Lars von Trier zal kunnen zien met de gegarandeerde afwezigheid van popcorn etend plebs.

Ik sta dus niet op zomaar een dak, ik sta op de tijdgeest. Soho House is gevestigd in het Bungehuis, het monumentale stenen fort tussen Spuistraat en Singel. Tot voor kort liepen studenten Nederlands door de ruimtes die nu bedoeld zijn voor de gevestigde dames en heren van productiemaatschappijen, doelgroepradio en arti-websites. Vroeger bevolkten wetenschappelijk medewerkers in spijkerpak het Bungehuis, binnenkort internetondernemers op zoek naar content.

En dan dat uitzicht! Want al snel zie ik dat mijn hemelse bubbeltje geen geïsoleerd fenomeen is: schuin beneden mij klotst het zwemwater bij de buren, boven op de voormalige Kas Bank. Sinds kort een hotel voor de nieuwe rijken en die willen ook wat. Baantje trekken in luxueuze afzondering, neerkijkend op het volk dat hen niet kan zien, maar zij het volk wel. Omzoomd door hetzelfde soort gelukzalige parasols als op het dak van Soho House.

Ik meende het al te zien tijdens de rondleiding, die blikken van ‘ik ben uitgenodigd, ik hoor erbij’. Blikken waar je van moet houden. Soho House wens ik alle succes toe. Graag trek ik als introducé nog eens een baantje op het dak van de wereld. Maar dat lidmaatschap laat ik liever aan me voorbijgaan.

Auke Kok is schrijver en journalist.
    • Auke Kok