Opinie

    • Arjen Fortuin

Het tussenrapport van talkshow ‘M’

Zap Er zit groei in de talkshow met Margriet van der Linden, maar de vervanger van De Wereld Draait Door is nog niet af. De plussen winnen het al wel van de minnen.

Margriet van der Linden in M. (KRO-NCRV)

Ik kan natuurlijk best doen alsof ik er iets van begrijp, maar ik snap er echt helemaal niets van. Kennelijk gaat er iets apocalyptisch mis met NPO 1 als de acht uur durende dagelijkse WK-uitzending (van 13.30 tot 22.45) wordt onderbroken voor iets wat geen voetbal is. Voor iets wat ergens anders over gaat, of zoals sportsceptici zeggen: iets wat überhaupt ergens over gaat. Dus wordt vanaf donderdag M van de buis gejaagd. (We mogen waarschijnlijk onze handen dichtknijpen dat Jinek niet óók is geschrapt)

Het enige voordeel van die belachelijke beslissing is dat er een natuurlijk moment is voor een tussenrapport. Wat zijn de M-plussen en M-minnen na de eerste maand? Eerst de minnen, want er zit groei in M, maar af is de vervanger van De Wereld Draait Door nog niet.

De eerste min is de geforceerde poging om van bandleider Thijs Boontjes óók een soort sidekick te maken. Boontjes lijkt me een hele fijne man, maar hij toont zelden tot nooit het gif dat een sidekick spannend maakt. Zijn gesprekjes met Van der Linden zijn daardoor wat ongemakkelijk.

Min twee is de rommeligheid. Woensdag liep een ontspannen gesprek over (tja) het aanstaande WK voetbal zo lang uit dat er veel te weinig tijd overbleef voor de Nederlandse metalzangeres Floor Jansen. Nu onthield ik alleen dat we haar niet kennen, maar dat ze met de Finse band Nightwish in kolossale zalen staat.

Min drie is de neiging om het programma te licht te maken. Zo hadden we dinsdag al een gesprek over snacks gehad, inclusief frituur ter plaatse, toen Studio Sport-presentator Henry Schut bij een gesprek over (tja) het aanstaande WK voetbal óók nog over fitness kwam praten.

Gelukkig zijn er ook plussen, die bovendien sterker worden. Plus één is dat de stroom obligate beroemde tv-gasten van de eerste weken is opgedroogd. Inmiddels worden er meer gasten uitgenodigd die je vaker op tv zou willen zien en minder mensen die al te vaak op tv zijn geweest.

Plus twee is de toenemende scherpte in actuele gesprekken en de durf om die opiniërend te laten zijn. Dinsdag zette Van der Linden de verplichte behandeling van de Kim-Trump-top in met de vraag „waar we nu eigenlijk naar hadden zitten kijken”, daarmee de toon zettend voor een analyse waarin duidelijk werd hoe merkwaardig het is dat de president van de Verenigde Staten ons aanraadt om de relatie met een dictator „vanuit een vastgoedperspectief” te bekijken. Frisser zag ik het onderwerp elders niet behandeld.

Plus drie is de erkenning van het feit dat Van der Linden – wel geestig en ad rem, maar geen comédienne – in dialogen het best tot haar recht komt. Inmiddels zoekt ze vanaf de opening haar gasten op. Ze kan ook discussies over zaken die ze volgens mij onzin vindt (zoals de vraag voor welk land we moeten zijn op het WK Voetbal) met de juiste dosis ironie gaande houden. Vergeleken met de andere NPO-talkshowhosts lijkt ze uiteindelijk het meest op Jeroen Pauw.

Een profiel van Margriet van der Linden: Gedreven diva ‘M’ maakt nu grapjes op prime-time

De permanente plus blijven de prachtfilmpjes in Vertel het M. Gewone-mensenverhalen zijn alomtegenwoordig, maar nergens worden ze met zoveel liefde verteld als hier.

Plus vijf is de boekenclub. Boeken zijn altijd een plus.

De plussen winnen het dus van de minnen bij M, dat wat minder goed wordt bekeken dan vooraf werd gehoopt. Wat het programma nodig heeft is een mooi gesprek met een echte spektakelgast, waardoor het niet het gesprek van de dag weergeeft, maar het gesprek van de dag wordt. Over wie die gast moet zijn, kan de redactie van M nu een maand nadenken. Eén tip: geen voetballer.

    • Arjen Fortuin