Adyen, het recept voor Dutch tech

Beursgang

Adyen vertoont trekjes van Nederlandse techsuccessen als TomTom en ASML: vertrouwde toeleveranciers voor de grote merken.

Illustratie Pepijn Barnard

In één dag twee keer zo rijk worden als je al dacht te zijn. Dat overkwam de Adyen-medewerkers tijdens de eerste beursdag van het Nederlandse betaalverwerkingsbedrijf. De koers van een aandeel explodeerde van 240 euro naar bijna 500 euro, om op 455 euro te eindigen.

Bij Adyens hoofdkantoor op het Amsterdamse Oosterdok is het business as usual. Alleen het team dat de beursgang begeleidde, veroorlooft zich even te proosten op het succes.

Die bescheidenheid lijkt misplaatst op de dag dat een Nederlands fintechbedrijf een beurswaarde van 14 miljard euro haalt. Maar het past bij de rol die Adyen zichzelf toebedeelde: een onzichtbare partij die betalingen verwerkt voor andere, bekende namen als Facebook, Uber, eBay, Spotify.

Zo werd Adyen het grootste techsucces waarvan je nog nooit had gehoord. Een systeem dat achter de schermen online transacties regelt en met alle valuta, creditcards en exotische betaalmethoden overweg kan.

In het betaalverkeer draait het om risicomanagement: welke betalingen kun je vertrouwen en welke niet. Adyen schat de risico’s van kopers en verkopers in – verzamelt het ‘DNA van een transactie’, zoals oprichter Pieter van der Does het noemt. Daardoor, belooft Adyen, worden minder betalingen afgeblazen en dat scheelt winkeliers en webdiensten omzet.

Inmiddels heeft Adyen een bankvergunning om de settlement – het laatste stapje in het betalingsproces – te versnellen. Het bedrijf wil ook betalingen gaan voorschieten om te voorkomen dat verkopers twee weken moeten wachten tot de creditcardmaatschappijen over de brug komen. Die voorfinanciering wordt, bij wijze van test, uitgevoerd bij klanten met fysieke winkels waar Adyen rechtstreeks meekijkt in alle kassa’s.

Dat realtime inzicht vergt vertrouwen. Adyens klanten laten het Nederlandse bedrijf toe in de haarvaten van hun bedrijfsvoering, in ruil voor een snellere uitbetaling. Het doet denken aan de manier waarop een bedrijf als ASML toegang krijgt tot de productiegeheimen van Intel en Samsung: de chipmakers moeten ASML wel vertrouwen, om te voorkomen dat hun onmisbare lithografiemachines stil komen te staan.

Adyen is miljarden waard, bleek woensdag bij de beursgang, en dat is uniek. Wordt Nederland daar ook beter van?

Onafhankelijke partij

Die rol van vertrouwde en onafhankelijke toeleverancier past Nederlandse bedrijven. Neem TomTom: dat bestaat nog als zelfstandig bedrijf bij de gratie van het feit dat de markt behoefte heeft aan een onafhankelijke partij die digitale kaarten levert voor (zelfrijdende) auto’s. TomToms concurrentie is namelijk óf eigendom van Duitse automerken (HERE) óf onderdeel van een techreus (Google-dochter Waymo).

Nog een manier waarop Adyen het vertrouwen van grote klanten wint: via belangen. Facebook heeft via een investeringsmaatschappij (Iconiq, mede van Mark Zuckerberg) 4,3 procent in Adyen. Veilingsite eBay, die dit jaar werd binnengehaald als klant, zou op een belang van 5 procent in Adyen kunnen rekenen.

Adyen wil niet, zoals bijvoorbeeld concurrerent PayPal, zelf een betaalmethode worden. PayPal nam onlangs het Zweedse iZettle, dat draagbare pinkassa’s levert, over. Een eigen merk worden zou de verhouding met Adyens bestaande klanten eerder vertroebelen. Een wereldmerk opbouwen voor consumenten is vanuit Nederland ook lastig. TomTom en Philips, die ooit bekende consumentenproducten maakten en daarmee faam verwierven, concentreren zich liever op de zakelijke markt.

Het zou een recept voor Dutch tech kunnen zijn: niet jagen op naam en faam, maar stilletjes bouwen aan die lucratieve rol op de achtergrond. Adyen bewijst dat het werkt.