Wat te doen met de oude spullen na verbouwing?

Groen doen Elke week gidst NRC je richting een duurzaam leven.

Foto Istock

Nog één keer over de verbouwing van mijn badkamer. Laatst schreef ik hier dat het zin heeft om dan over energiebesparing na te denken. Op z’n minst heb je na een verbouwing een waterbesparende douchekop. Maar je kunt ook doorpakken met een douche-warmteterugwinning, of vloerverwarming.

Maar niet alleen het warme water en de verwarming kosten energie.

In de weken voor de verbouwing stond de tuin vol pallets: met de nieuwe radiator, de wc, de wasbak, kranen. Maar vooral: met vloer- en wandtegels. Bijna 700 kilo tegels voor ons badkamertje van 10 vierkante meter.

Lees ook de eerdere aflevering over de verbouwing van de badkamer: Hoppa, voor 650 euro verbruikt je douche de helft minder gas

Was dat nou nodig? De oude tegels waren pas negen jaar oud en dus nog prima, want tegels zijn onverslijtbaar. Maar ze waren wit en truttig, de voegen bloosden rood van de bacteriën.

Omwille van de esthetiek drukten we onze ecologische voetafdruk nog een beetje dieper in de aarde. Je mag daar iets van vinden. Een duurzame tip uit het boek De verborgen impact van Babette Porcelijn: „wees terughoudend met cosmetisch (ver)bouwen”. Bij de productie van bouwmateriaal, vooral beton en staal, komt veel CO2 vrij.

Denk ook aan de uitstoot van productie

Maar ook de uitstoot bij de productie van tegels is groot. Tegelbakkerijen zijn energievreters. Grondstoffen worden gemalen, gevormd, gebakken boven 1.000 graden en geglazuurd. Spaanse kenners berekenden dat bij de productie van een kilo keramische tegels ongeveer 0,3 kilo CO2 vrijkomt. Dat is nog zónder de uitstoot door bijvoorbeeld kleiwinning en het vervoeren van onze tegels uit Spanje.

Voor onze cosmetische badkamertegels zaten we dus minstens op 0,21 ton CO2. De totale jaarlijkse CO2 uitstoot van een gezin door het gebruik van spullen (van krant tot kamerplant) is ongeveer 6,5 ton, berekende Milieu Centraal. Een facelift voor je badkamer telt serieus mee.

En wat moesten we met de oude spullen? Geen probleem, zei de aannemer: we gooien alles in een grote container. Puin wordt vaak ‘gerecycled’ als verharding onder een weg.

Maar hergebruik is groener. De milieustraat van de stad bleek er echter niet op ingericht. En in de container voor de kringloopwinkel mogen alleen de mooie, kleinere spullen. Marktplaats bleek de oplossing. Het levert geen geld op, wel gemak. Een paar minuten werk voor een oproepje ‘gratis af te halen’. De wastafel, het handdoekenrek, het kastje en zelfs de ouderwetse wc-pot vonden onderdak. Het hielp een beetje.

    • Hester van Santen