Recensie

Juichen bij de eerste kus

Romantiek De homoseksuele highschoolfilm ‘Love, Simon’ is een hype in de VS. Terecht.

Nick Robinson als Simon Spier in ‘Love, Simon’

De ontlading bij het bioscooppubliek is groot als eindelijk de eerste kus plaatsvindt; een teder en idyllisch moment tussen de onlangs ge-oute puber Simon en een schoolgenoot. In een goedgevulde Pathé de Munt stijgt gejuich en applaus op tijdens de preview van tienerromance Love, Simon. Zal de tienerfilm zijn slogan ‘Everyone deserves a great love story’ tot het einde durven uitdragen? Gelukkig blijkt dat zo te zijn.

In de Verenigde Staten, waar Love, Simon in maart in première ging, werd hij een enorme hit, omarmd door critici en publiek.

Het lijkt opmerkelijk dat een vrij kuis, traditioneel coming-of-ageverhaal van een verliefde homoseksuele tiener anno 2018 nog zoveel reuring kan veroorzaken. Zeker omdat de voorbije jaren vooral veel rauwere en vaak explicietere films waarin tieners worstelen met hun geaardheid de aandacht trokken. Zo vielen tijdens de afgelopen twee Oscaruitreikingen het drama Moonlight, over de arme, zwarte, homoseksuele Chiron, en het elegante Call Me by Your Name in de prijzen. In die laatste film valt de witte, elitaire Elio voor een oudere Amerikaanse student.

Tegenover deze artistiek ambitieuze films steekt Love, Simon vlak af. Maar net omdat hij zo mainstream is, verdient ook deze tienerromance aandacht. Het is de eerste film met een homoseksuele hoofdpersoon die geproduceerd wordt door een grote Amerikaanse filmstudio, 20th Century Fox, en die mikt op een breed en jong publiek. Hier geen scènes die vooral een arthousepubliek bekoren zoals Elio die seksueel experimenteert met een perzik. Love, Simon zit vooral vol momenten die geplukt lijken uit eerdere highschoolfilms, met het enige verschil dat hoofdpersoon Simon zijn eerste erotische dromen heeft over Harry Potteracteur Daniel Radcliffe in plaats van een meisje.

In de film, gebaseerd op een jeugdroman van Becky Albertalli, maakt een anonieme scholier via een blog bekend dat hij op jongens valt. Simon zoekt contact met hem omdat hij zelf worstelt met zijn coming-out. Als een schoolgenoot hun e-mailuitwisseling ontdekt, chanteert hij de populaire jongen. Via Simons worsteling worden ook andere tienerthema’s aangekaart zoals omgaan met verliefdheid, loyaliteit aan vrienden en online voor schut gezet worden.

Happy end

Wat de film ook verfrissend maakt is dat hij kiest voor positiviteit. Wie kijkt naar de klassiekers uit het verleden, moest met een vergrootglas zoeken naar niet-heterokoppels die van de scenarioschrijvers een happy end kregen. Van Philadelphia (1993), tot Brokeback Mountain (2005): wie niet voldeed aan de heteronorm eindigde dood of miserabel.

Tegenwoordig gaat dat iets beter. In films en series zijn LHBT-personages niet langer ofwel seksloze sidekick ofwel gedoemde hoofdpersoon. In tienerseries zoals Pretty Little Liars of gevangenisdrama Orange is The New Black duiken gecompliceerde homoseksuele personages op.

Vergeleken met veel andere highschoolfilms is Love, Simon opmerkelijk goed gespeeld en geschreven. De casting is een huzarenstukje met een goed acterende, diverse cast, vol aantrekkelijke jonge acteurs met een niet al te onrealistisch uiterlijk. Simon en zijn vrienden zijn nette, wat geprivilegieerde tieners die eloquente grapjes maken. Zo gaat een van hen naar een verkleedfeestje als ‘post-presidency Barack Obama’ met een Hawaïketting om de nek en Mai Tai-cocktail in de hand.

Net door alle zorgvuldigheid was er in de VS kritiek op de manier waarop de film de wat stoere Simon geregeld contrasteert met de meer feminiene homoseksueel Ethan op zijn middelbare school. Als Simon fantaseert over hoe hij – eenmaal uit de kast – huppelend op Whitney Housten door de universiteit paradeert, corrigeert hij zichzelf. Zo gay wil hij niet worden. Waarom mocht Simon niet wat vrouwelijker zijn? Was dat toch nog een stapje te ver? Hollywood heeft een voorkeur voor LHBT-karakters die een leven leiden dat vooral herkenbaar moet blijven voor veel hetero’s.

    • Sabeth Snijders